"ดอกไม้สีเหลือง"

ดอกไม้สีเหลืองช่วยเพิ่มความสดใส ความสนุกของบรรยากาศ การแต่งเติมอารมณ์ บางครั้งต้องใช้สีช่วยด้วยเหมือนกัน

อาทิตย์นี้เราพากันขึ้นลิฟท์ไป61ชั้นของโรงแรม Banyan Hotelแล้วต่อด้วยการ ไต่บันไดประมาณ3ชั้นไปที่ Vertigo Grill และ Moon Bar ที่เขาบอกกันว่าเป็นThe Tallest Open Roof-Top City Restuarant in Asia-Pacific เจ้าภาพบอกให้เราไปถึงก่อนห้าโมงเย็น จะได้มีเวลาชมวิวพระอาทิตย์ตก ลับขอบฟ้าของกรุงเทพฯ คนกรุงเทพฯอาจไม่เคยได้มีโอกาสได้เห็นภาพพระอาทิตย์ตกหรือขึ้นในเมืองที่ตนใช้ชีวิตมาตลอดชีวิต แต่ที่นี่คนจากทั่วโลกบินมานั่งเฝ้ามองพระอาทิตย์ตกดินเหนือวิวโค้งแม่น้ำเจ้าพระยา ความงดงามของท้องฟ้าอย่างสบายใจ เหมือนชีวิตคนละโลกกับผู้คนที่เร่งรีบเดินทางไปมาอยู่บนถนนเบื้องล่าง ชีวิตบนยอดตึกแห่งนี้เหมือนหยุดนิ่ง

บรรยากาศหรูหราของ Vertigo Grill บนความสูงของตึก 64 ชั้น ขณะนี้ี่ถื่อว่าเป็นห้องอาหารสูงสุดในเอเซียแปซิฟิคประดับตกแต่งด้วยดอกกล้วยไม้สีเหลื่องเป็นหลัก สีเหลืองช่วยให้บรรยากาศสดใสเสริมกับสีขาวของผ้าปูโต๊ะและพนักเก้าอี้ช่วยเน้นใหู้หรูหรา ที่เกิดจากความสะอาดตา ความโล่ง ความโปร่ง ไม่อึดอัด กว่าจะตะกายขึ้นไปนั่งชมวิวก่อนdinnerได้ เล่นเอาหญิงต่างวัยทั้งหลายเหนื่อยอ่อนจนต้องดื่มเรียกน้ำย่อย sex on the moon คือชื่อ drink สุดอิตของที่นี่ แต่สาวๆทั้งหลายไม่มีใครกล้าสั่งมาลิ้มลอง เพียงแค่สั่ง Pimm No.1เครื่องดื่มเรียกน้ำย่อยที่มีส่วนประกอบของผักสด คือแตงกวา พร้อมกับหาเหตุฉลองความสำเร็จให้ Cecilia สาววัยอ่อนสุดที่ตอนนี้ใช้คำนำหน้าชื่อว่า คุณหมอ Doctor สมบูรณ์แล้ว กลับไป London อาทิตย์หน้า Cecilia ต้องเริ่มทำงานในฐานะแพทย์ของโรงพยาบาล Northwick ของ London

พี่แต๋ว ชลาทิพย์ เพื่อนน้าแอ้คือเจ้าภาพของค่ำคืนนี้ พี่แต๋วเชิญพวกเราทั้งหมดมาเพื่อได้มีโอกาสมานั่งชมวิวกรุงเทพฯยามราตรี ชมท้องฟ้าที่เงยมองเหมือนจะเอื้อมถึงดวงจันทร์ได้เลย พี่แต๋วกับน้าแอ้เป็นเพื่อนตั้งแต่เรียนโรงเรียนเตรียม เล่นเทนนิสชิงแชมป์ประเทศไทยมาด้วยกัน ทั้งสองยังเล่นเทนนิสอยู่แต่คนละขั้วโลก พี่แต๋วเล่นในเมืองไทยทั้งSport Club,Polo ClubและBritish Club เป็นสถานที่ๆจะพบพี่แต๋วประจำอยู่ริมสนามเทนนิส คนอะไรไม่รู้ เป็นแชมป์ได้ทั้ง3คลับ ถ้าไป Sport Club แล้วไปนั่งริมระเบียงข้างสนามหญ้า จะพบว่าผนังริมระเบียง Sport Club จะมีโล่สลักชื่อพี่แต๋วเป็นแชมป์เทนนิสหญิง เกือบทุกโล่ ไปนั่งทานข้าวที่ริมระเบียงตรงนั้นครั้งใด ชอบเหลือบมองโล่สลักชื่อพี่แต๋ว ทุกครั้งเพราะรู้สึกว่าอย่างน้อยคนที่มีชื่อติดสลักบนโล่นั้นคือคนจริงๆที่รู้จักและเป็นคนที่นับถือในความสามารถ พี่แต๋วบอกว่าการฝึกเทนนิสและเล่นเทนนิสมาตลอดชีวิต ทำให้เป็นนักสู้ ที่สู้งานไม่ถอยจนสามารถกู้พลิกฟื้นบริษัทเครื่องดื่มRCขึ้นมามีส่วนแบ่งในตลาดน้ำอัดลมได้ ส่วนน้าแอ้ ดร.อรพิน ดอร์สัน เล่นเทนนิสที่ลอนดอนอาทิตย์ละ3วัน บอกฝีมือตกไปเยอะ เมื่อครบรอบ 1ปี สึนามิ น้าแอ้ในฐานะที่เป็นคนหาทุนจากอังกฤษมาช่วยเหลือคนไทยที่บ้านน้ำเค็ม ได้รับเชิญขึ้นพูดในวิหารเซนต์ปอลของอังกฤษ ที่ Queen Elizabeth และนายกฯโทนี แบร ์ นั่งสงบฟังร่วมกับแขกรับเชิญชั้นนำของสังคมอังกฤษเต็มโบสถ์เกือบ2,000คน ดูภาพข่าวและCDที่น้าแอ้อัดมาให้ดู ได้แต่บอกว่าชีวิตไม่ธรรมดาเลยที่มีโอกาสแบบนี้ ชีวิตเกิดมาคุ้ม

อาจเพราะBanyan Tree คือ ต้นไทร มีความหมายเกี่ยวข้องกับพุทธศาสนา ดอกไม้ที่ Banyan Tree Hotel จึงเน้นสีเหลืองและสีขาว ดอกบัวสีขาวใช้ลอยน้ำ กล้วยไม้สีขาวใช้ปักแจกันประดับคล้ายดอกไม้บูชาพระพุทธรูป ที่นำมาเป็นงานศิลปแทนภาพวาดทั่วไป ตามมุมต่างๆของโรงแรม งามแบบสงบ งามสมบูรณ์ลึกๆ

เมื่องานเลี้ยงเลิกลา ต้องกลับจากสวรรค์ชั้น64ลงมาเดินอยู่พื้นดิน วูบแรกนึกโหวงๆแปลกๆเหมือนตกจากสวรรค์ยังไงไม่รู้ เมื่อกี้ยังลอยอยู่บนฟ้าก้มหน้าลงมองพื้นดินข้างล่าง ตอนนี้กลับลงมาอยู่ที่พื้นดินที่เคยก้มมองว่าต่ำต้อยเสียแล้ว

เวลาขึ้นสวรรค์ สั้นเหลือเกิน....

............................................

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่