"ดอกไม้สีแสด"
ดอกพวงแสดบานเมื่อปีใหม่ผ่าน ปีหนึ่งบานพร้อมกันเพียงครั้งเดียว สีสดใสของดอกไม้สีแสบตาช่วยเติมบรรยากาศลมเย็นๆที่โชยมาให้อุ่นขึ้น ที่บ้านดอกไม้
อาทิตย์นี้ ดอกพวงแสดและดอกกุหลาบหิน สีแดงออกแสดทะยอยบาน ดอกไม้ทั้งสองชนิดบานปีละครั้งและต้องผ่านอากาศหนาวมาช่วงหนึ่งก่อนดอกไม้ทั้งสองชนิดนี้ถึงจะออกดอกให้เห็นสีสดใสแสบตา กับคนที่พบเห็น วงจรของดอกไม้เหมือนวงจรของชีวิต ปีละครั้งที่มีอะไรที่เราทำเพื่อให้เิกิดความสดใสกับคนรอบข้าง สังคมรอบข้าง ไม่หนักหนาอะไรเลยที่จะสร้างบรรยากาศให้สนุกสดใส ชื่นใจให้กับเด็กๆ
สีแสบตาของเสื้อหนาวที่เด็กๆสวมใส่กลางสนามหญ้าของวัดมกุฎคิรีวันในวันเด็ก ทำให้เช้าตรู่ของวันเสาร์สดใส เด็กๆมักจะชอบใส่เสื้อสีสด สะดุดตา ปีนี้เหมือนเด็กและผู้ใหญ่จะมากขึ้นกว่าทุกปี ไม่รู้ว่าเพราะงานวันเด็กที่วัดแห่งนี้มีอะไรมากมายให้เด็กได้รับมากกว่าที่อื่นใดในสถานที่จัดงานวันเด็กทั่วไป อาจเป็นเพียงที่เดียวในประเทศไทยในวันนี้ที่มีอะไรมอบให้เด็กและโรงเรียนกว่า20โรงเรียนที่พาเด็กๆมาร่วมงาน ปีนี้นอกจากจะมีของขวัญ ทุนการศึกษา อุปกรณ์กีฬา ทุกโรงเรียนยังได้รับอุปกรณ์Computerจากบริษัท Picture Columbia บริษัทตัวแทนภาพยนตร์ของ Walt Disney ที่นำมามอบให้ ที่เรียกว่ากำไรส่วนหนึ่งของบริษัทตัดยอดมาชดใช้สังคมในชนบท สร้างหนังเพื่อเด็ก กำไรส่งมอบให้เด็กบ้าง เข้าท่าดีนะ
กลุ่มแรกที่มาช่วยงานวันเด็กปีนี้ไม่พ้นเพื่อนพ้องพี่ตู่นารีลักษณ์ วิมุตตานนท์และเพื่อนคณะนักศึกษาหลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย รุ่นที่4 ของสถาบันพระปกเกล้า ที่ร่วมกันมอบทุนการศึกษาให้เด็กๆประจำปีนี้แสนกว่าบาท มีดร. ดร.ปานปรีย์ พหิทธานุกร รัฐมนตรีหนุ่มสุดหล่อมาเป็นผู้แทนรุ่น ส่วน อุปกรณ์กีฬาจำนวน 20 ชุด จากคุณอเนก จงเสถียร กรรมการผู้จัดการบริษัทเอ็มเอ็มทีเพ็คเกตติ้งกรุ๊ป เป็นเพื่อนพี่ตู่อีกเหมือนกัน ที่มาร่วมด้วยช่วยทุกปี มาปีนี้พิเศษมาเป็นโฆษกเอง พูดเสียงแหบเสียงแห้ง ตั้งแต่เช้าถึงบ่าย ช่วยให้บรรยากาศคึกครื้นสมเป็นงานวัด สำหรับน้องแต๊วหยุดสอนบัลเลต์เด็กกรุงเทพฯมาสูดฝุ่นริมสนามเพื่อช่วยแจกของขวัญและจักรยานมากมายที่ช่วยเสาะหาทุนมาช่วย แจกไปวิ่งเป็นแบบถ่ายรูปเพื่อให้เพื่อนฝูงและญาติมิตรได้เป็นปลื้มกับความดีใจของเด็กๆ ส่วนหนูแตนภรรยาคุณต๋อยไตรภพ มาปีนี้ผอมไปเยอะ เลยไม่ค่อยมีแรงลุกแจกของขวัญให้เด็กๆ ได้แต่นั่งกำรางวัลใหญ่คือจักรยานไว้ในมือ คอยส่งเบอร์ให้เพื่อนๆไปสานงานต่อ ปีนี้จักรยาน 80 คัน เหมือนเดิม เหมือนเราพยายามสร้างฝันให้เด็กได้อย่างที่ฝัน ทะยอยไปทุกปี ปีละไม่ต่ำกว่า 80 คน อย่างน้อย จักรยานคือสิ่ง ที่มีค่าสำหรับเด็กๆที่จะได้รับเพื่อถีบไปเรียนหนังสือ นับเป็นของขวัญวันเด็กที่ดีที่สุดของเขาและสำหรับบางคนอาจเป็นของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตที่ต้องเกิดมาด้อยโอกาส
สำหรับพี่ปุ๊ เนาวรัตน์ ลี้อิสสระนุกูล หุ้นใหญ่ MIsumishi ปีนี้มาพาเพื่อนคุณลัดดา เจ้าแม่ที่คุมตลาดการค้าประเทศเขมรไว้ในมือจนหมดเกลี้ยง มาร่วมทำบุญด้วย บอกบุญพี่ปุ๊ คราวใด พี่ปุ๊ ทุ่มมาทั้งตัว มองขนาดน้ำหนักตัวพี่ปุ๊ คงพอคาดเดาว่าพี่ปุ๊ทุ่มขนาดไหน ทั้งร้านอาหารหมี่โคราชที่อร่อยที่สุดในจังหวัด ขนมเบื้องญวณอร่อยสุดจากสิงห์บุรี เต้าทึงเจ้าอร่อยที่สุดของกรุงเทพฯ หวานหอมชื่นใจ พี่ปุ๊เหมาให้หยุดร้านเพื่อมาออกร้านที่ลานวัดเพื่อให้เด็กๆได้ชิมของอร่อยที่สุดกันปีละครั้ง สำหรับพี่ปุ๊ ทำบุญแต่ละครั้ง ทุ่มหมดทั้งตัว จักรยานสำหรับเด็กพี่ปุ๊ตามล่าหาคนบริจาคมาได้เกือบ 50 คัน พี่ปุ๊ บอก คนเรา ทำบุญร่วมกันเยอะๆเราจะได้พบกันอีก เราจะพบแต่คนที่ชอบ ที่ถูกใจเพราะได้ทำบุญร่วมกัน คนอยากเจอะเจอพี่ปุ๊ ชาติหน้าเยอะ ช่วยพี่ปุ๊ ทำบุญกันเพียบ ได้ยินแบบนี้ รู้สึกปลื้มว่าชาติหน้าหนูได้เจอะและพบพี่อีกแน่ๆ......อุ่นใจจัง.....เพราะชาติหน้าหนูคงไม่อดแน่ๆ....ของกินอร่อยๆเพียบเลย...ถ้าเกิดมาเจอพี่ปุ๊อีก
ส่วนกลุ่มน้องหญิงระพี แพ่งกุล ปีนี้แรงบุญหนูส่งแรงมาก หาทางทวงเงินบุญ นำเงินบริจาคจากเพื่อนพ้องการบินไทยไม่ว่ากัปตันหรือเด็กขนของที่คาร์โก้ โดนกันทั่วหน้า เพราะน้องหญิงเธอเล่นขู่ว่าถ้าให้เงินมาเป็นราคาจักรยานล้อเดียว อนาคตอาจไม่รุ่งพุ่งแรงเหมือนบริจาคมาทั้งคัน1,050บาท ให้ดูพี่ตู่ นารีลักษณ์ VPของบริษัทเป็นตัวอย่าง เพราะจัดการบริจาคจักรยานให้เด็กๆมาหลายปี เหมือนหลายล้อ แรงบุญส่งเยอะ ว่าแค่นั้น คนรีบจองบริจาคมาเพียบ น้องหญิงเลยต้องชักชวนน้องๆมาร่วมกันช่วยแจกจักรยานในวันเด็กพร้อมทำป้ายสุดเก๋ เท๋ๅให้คนบริจาคได้เห็น ได้ปลื้มไปด้วย ปีหน้าน้องหญิงบอกขอรับงานป้ายไปทำอีกงาน ปีนี้งานน้อยไป มีเวลาเหลือกินมะม่วงน้ำปลาหวาน ปีหน้าหนูอยากทำบุญแบบนี้ให้มากขึ้นอีก....เพราะแค่เห็นรอยยิ้มดีใจของเด็กตัวเล็กๆ หายเหนื่อยแล้วพี่.....ดีใจจังที่ได้ยินแบบนี้
กลุ่มสุดท้ายที่มาร่วมด้วยช่วยกันคือพี่จิ๋มและลูกชายคุณ Robertและ Lala เพื่อนสาว ต้องขอบคุณ คุณ Robertที่ยอมขับรถฝ่าราตรีกาลมาถึงเขาใหญ่เกือบเที่ยงคืน เพื่อจะถูกปลุกให้ลุกแต่เช้าตรู่ เพื่อร่วมช่วยงานวันเด็ก โดยช่วยน้องบิ๊ก ลูกชายสุดรักของพี่ตู่แจกเบอร์และสแตมป์ข้อมือเด็ก แม้จะนั่งตากแดดร้อนกลางแดดเผาตั้งแต่เช้าถึงบ่ายๆ ไม่ได้ยินบ่นว่าเหนื่อย บอกให้กลับมานั่งพักในร่มกันบ้าง ไม่มีใครยอม Lala บอกว่า I'm so happy.Thank you to invite me to join this even.It's wonderful.ส่วน คุณ Robert หน้าแดงด้วยแดดเผาจนทำท่าจะเป็นไข้ จบงานกว่าจะได้ทานอาหารร่วมบ่ายสามโมงเย็น บอกเพียงว่า น้องบิกเก่งนะ He's bossy.ทั้งๆที่อายุน้อยกว่า แต่น้องบิกชำนาญงานแบบนี้มากกว่า เลยเป็นเจ้านายใหญ่บอกรุ่นพี่ทำโน้นทำนี่ สนุกดี....
รอยยิ้มแก้มบานของพี่ตู่และหนูตั๊ก พร้อมสีหน้าไม่เหนื่อยอ่อนของน้องหญิงที่เพียรเข็นจักรยานคันแล้วคันเล่าให้เด็กๆที่โชคดี เหมือนคำยืนยันคำที่หนักแน่นโดยมิต้องเปล่งเสียง ที่พวกเรารับรู้และบอกต่อทุกคนๆทุกปีเมื่อถึงวันเด็กเสมอมาว่า การเป็นผู้ให้นั้นเป็นสุขมากกว่าผู้รับเสมอ ............................................
ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่ |
|||||||||||||||||||||||||