"เรื่องเด็กๆ"

เขาบอกว่าอายุเป็นเรื่องของตัวเลข ไม่มีขีดจำกัดในเรื่องของตัวเลข พี่จิ๋ม มาลินี ฉลองวัยเด็กเหลือน้อยเพราะอายุใกล้เป็นเลข3หลัก อย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย อาทิตย์นี้จึงมีงานบุญ งานฉลอง ที่รวมพลสหายเด็กๆของพี่จิ๋มมามากหน้าหลายตา สหายกลุ่มนี้ของพี่จิ๋ม ที่แอบตั้งฉายาลับหลังพีๆทั้งกลุ่มว่า หม้าย100 ล้าน แต่ละคนหลังจากการพลัดพรากจากสุดที่รัก กลายสภาพเป็นหม้าย100ล้านอย่างน่าตกใจแทนผู้ที่จากไป พี่ๆทั้งหลายจึงพยายามเกาะกลุ่มกันอย่างเหนียวแน่น ด้วยไม่อยากให้เพื่อนในกลุ่มแตกออกไปหาหลักล้านเพิ่มในบัญชี ต่างกระซิบดังๆว่า ใช้แค่นี้พอแล้ว ไม่ต้องไปหาสุดที่รักคนใหม่เพิ่มเติมตัวเลขในบัญชีอีกนะเธอ อาทิตย์นี้ทั้งกลุ่มเลยไปไหว้พระพุทธชินราชที่จังหวัดพิษณุโลก เป็นการเริ่มต้น

พี่กาญจนา หม้าย100ล้าน พี่ใหญ่ของกลุ่ม เสียงดังฟังชัด เฮ้อ สังขารมียุบหนอพองหนอ ตอนนี้พี่เขาพองมากไปหน่อย ไม่อยากจะเชื่อว่า สมัยก่อนพี่เคยเป็นโฆษกของทีวีช่อง 5 ตอนนี้เป็นคุณแม่ยาย เจ้าของสวนสยาม พี่กาญพาขบวนหม้าย100ล้าน ไปเยี่ยมคุณแม่ที่พิษณุโลก คุณแม่อายุ87ปี แต่งตัวสวยกว่าลูกสาววัยเกือบ70ชัดเจน เด็กวัยเดียวกันไปไหนก็สนุก ขนาดไปนั่งห้อยขาแก่วงไปมาในร้านก๋วยเตี๋ยว ยังสนุกได้ นี่ถ้าเอาผู้ปกครองติดไปด้วย คงถูกดุกันเป็นแถวว่า ทำไมคุณแม่ทำตัวเป็นเด็ก นั่งไม่เรียบร้อย

รายการฉลองงานต่อไป จากเหนือลงใต้ กลุ่มเด็กกลุ่มนี้ เป็นกลุ่มเด็กในหมู่บ้านพฤกษชาติ ที่พร้อมใจกันพาพี่จิ๋มไปทานอาหารทะเลริมที่ชะอำ งานนี้เพื่อนบ้านคุณกุหลาบที่ลางานนั่งพื้นที่บนถนนราชดำเนินมาหนึ่งวัน มาร่วมฉลองอาหารมื้อกลางวันริมทะเลด้วย คุณกุหลาบนั้นเลือดม้อบแรง ตลอดทางมาชะอำเด็กๆสนุกไปกับเรื่องเล่าของการใช้ชีวิตกลางถนน ไม่ว่างิ้ว ไม่ว่าหนัง ไม่ว่าคำพูด บรรยากาศในงานเป็นอย่างไร เล่าได้อย่างเห็นตามไปด้วยทุกตอน แต่สรุป คุณกุหลาบบอกอาหารอร่อยมากนะคะ ทั้งข้าวกล่องที่แจกก็ร้อน ซาละเปาก็อร่อย ขนาดไปชะอำคุณกุหลาบยังติดเครื่องแบบม้อบไปด้วย ควักจากกระเป๋า มาใส่เป็นระยะๆจนเพื่อนๆบอกเดี๋ยวก็โดนคนนั่งทานโต๊ะใกล้ๆตืบเอาหรอก พี่กุหลาบจึงพับเก็บลงกระเป๋า ตลอดการเดินทาง คราใดที่พี่กุหลาบร้องคำว่า ทักษิณ ขึ้นมา ลูกคู่ในรถทั้งหลาย ร้องพร้อมกันว่า ออกไป ออกไป ออกไป แต่พอมีเสียงหลงแหย่ขึ้นมาว่า ไม่ออก เสียงทั้งรถกระหึ่มโดยไม่ได้นัดหมายว่า หน้าด้าน ตามด้วยเสียงหัวเราะแบบครื้นเครง แล้วเสียงเพลงทำนองใหม่ ทำนองนี้ คือเสียงของความรื่นรมย์ที่กลุ่มเด็กๆกลุ่มนี้ชอบเล่น แม้ความคิดไม่เหมือนกัน คิดแบบแท็กซี่บ้าง คิดแบบนักธุรกิจบ้าง คิดแบบข้าราชการบ้าง เราก็เป็นเพื่อนกันได้นะคะ ถนนนั้นมีหลายเลน ไม่มีใครขับรถไปเส้นทางตรงบนถนนทั้งสายเพื่อไปสู่จุดหมายปลายทาง จำไว้ได้เลยว่า ขับทางตรงไปสู่ทางตัน ถนนมีเส้นแยกซ้าย แยกขวา ถอยหน้าถอยหลัง กว่าจะถึงจุดหมายปลายทางจอดรถสนิทได้ เวลาสนุกของชีวิตเหลือน้อยเกินกว่าจะมานั่งโกรธ นั่งเกลียดใครแล้วละคะ จริงไหมเด็กๆ

้ อาหารค่ำแบบทางการที่เน้นเนื้อแกะอบ สำหรับแขกไทยและเทศที่พี่จิ๋มจัด นับเป็นตอนจบของงานฉลองของเด็กๆที่สมบูรณ์ งานวันเกิดไม่มีเค็กคงดูกร่อย สมัยนี้มีเทียนที่เป่าแล้วไม่ยอมดับให้คนเป่าเทียนใจหายเล่น คือเป่าดับแล้วลุกติดขึ้นมาใหม่อีก งานนี้คุณRobert ลูกชายสุดที่รักเล่นสนุกๆกับคุณแม่ ทำเอาคุณแม่หัวเราะจนลมแทบจับ

งานนี้มีเด็กมาจากต่างประเทศ แม่สามีเก่าของ Barbara เป็นเด็กหญิงเชื้อชาติFiji วัย87 ชอบดอกไม้มาก เห็นดอกไม้ในบ้านมุมไหน เป็นต้องขอถ่ายรูป พอเห็นดอกเลี่ยนที่นำมาเป็นดอกไม้ประดับโต๊ะอาหาร บอกเลยว่าไม่เคยเห็นดอกไม้ชนิดนี้มาก่อนเลย ได้แต่บอกว่าเป็นไม้พื้นเมืองชื่อสามัญอังกฤษใช้ Persian Lilac

เด็กๆอีกกลุ่มเป็นเด็กที่ยังอยู่ในวัยเรียน อ.จ๋อน รศ.อัปสรสุดา ศิริพงศ์ิ แม้จะเกษียณทางจุฬาฯยังคงจ้างต่อให้เป็นอาจารย์สอนต่อไปอีก ไม่น่าเชื่อว่านักวิชาการฟิสิกค์ทางสมุทรศาสตร์หายากมากในเมืองไทย ไปแย่งเรียนวิชาการบันเทิงกันหมด เรื่องวิชาการล้วนๆเป็นเต่าล้านปีหมีหลังเขาหมด อ.จ๋อน วัย60กว่า จึงต้องไปเข้าเรียน Inundation Map และ Evacuation Plan กับ Professor Dr.Costas Synolakis,Director Tsunami Research Center ที่University of Southern California,Los Angeles.เป็นเวลา1เดือนเต็ม ออกออกเดินทาง อาจารย์ชวนDr.Matsumura ผู้เชี่ยวชาญของญี่ปุ่นด้านดาวเทียม ไปทานอาหารอินเดียที่อาจารย์ชอบมาก ก่อนจะเดินทางไปอเมริกาในวันรุ่งขึ้น บอกอาจารย์ก่อนไปว่าอย่าทำงานหนัก หาเวลาไปเดินดูดอกไม้ในสวนของมหาวิทยาลัยบ้าง จะเชื่อฟังหรือเป็นเด็กดื้อ ยังไม่รู้ คงต้องรอผลตอนกลับมา

กลุ่มเด็กๆอีกกลุ่มหนึ่ง กลุ่มนี้ยังติดนิสัยวัยเรียนวัยรุ่น ชอบดูหนัง อ่านหนังสือ ฟังเพลง เริ่มจากพี่นพ ม.ร.ว.นพเกตมณี นักดูหนังวัยเฉียด 60 ที่ไม่เคยพลาดหนังที่เข้าฉายในเมืองไทยสักเรื่อง ขนาดบัตรราคา300บาท ที่จัดเป็นเก้าอี้กึ่งนั่งกึ่งนอน สำหรับคู่รักวัยหวานมานอนดูหนัง พี่ยังใจกล้าซื้อเข้าไปนอนดูคนเดียว สบายใจ บ่อยมาก ถามว่าไม่กลัวคนรอบข้างเขามองพี่หรือว่ามาคนเดียว ดูแปลกๆนะพี่ ผิดวัถตุประสงค์ เก้าอี้ที่เขาออกแบบมา พี่นพบอก เด็กเก็บตั๋วในโรงหนังคงเห็นพี่จนชิน ไม่รู้สึกอะไรแล้ว ส่วนที่มาเป็นคู่เขาคงดูกันเองจนไม่สนใจหญิงวัยชราอย่างเราหรอก ส่วนเด็กแกงส์เดียวกัน พี่ประยงค์ กุสุมภ์ โวยวายใหญ่ พอรู้ว่าหนูหนีไปดูหนังกับพี่นพ สองต่อสอง เรื่อง The Constant Gardender ที่พอเห็นแค่ชื่อ พี่น่าจะรู้นะว่าเป็นตายร้ายดี อย่างไร หนูต้องไปดูให้ได้ ฉากพระเอกปลูกต้นไม้ลงกระถางก็คุ้มแล้วเรื่องนี้ พี่ประยงค์

ขยันโทรเช้าโทรเย็นบอกให้ไปดู Brokeback Moutainอีกเรื่องหนึ่งให้ได้นะ พี่แอบไปนั่งดูคนเดียวสองครั้งแล้ว จะไปดูครั้งที่3กับหนูยังได้อยู่ เรื่องนี้วิวสุดยอด เรื่องสุดเยี่ยม เป็นเรื่องราวของความรักที่ดีมากๆเลย สงสัยพี่ยงค์ วัย60 up จะคิดถึงน้ำข้าวลูกสาวคนสวยที่ได้ทุนของกลต.ไปเรียนโทต่อที่ Oxford ประเทศอังกฤษมาก จึงขยันออกจากบ้านไปดูหนังรักที่เขียนโฆษณา ที่หนูอ่านแล้วไม่ไปดูเด็ดขาดว่า They unexpectedly forge a lifelong connection, one whose complications, joys and tragedies provide a testament to the endurance and power of love.ซาบซึ้งถึงกึ๋นแบบนี้ ไม่ดูเด็ดขาด แต่พอจะเข้าใจเมื่อฟังคร่าวๆจากการบรรยายของพี่ๆทุกคนที่ต่างรีบเล่าให้ฟังละเอียด เพราะอะไรเรื่องนี้ถึงดี เพราะหนังเรื่องนี้แสดงถึงแนวคิดมุมมองดีๆในเรื่องของความรัก เป็นหนังที่มีแนวคิดสวยงาม ไม่ใช่ event ไม่ใช่ people ทั้งสองเป็นหนังดีเพราะเป็นหนัง idea เป็นแนวคิดเรื่องของความรักเหมือนกัน แต่คิดไม่เหมือนกัน ดีตรงนี้แหละ

ช่วงเวลาของชีวิต แม้เริ่มนับถอยหลังอยู่ทุกวัน แต่ได้ถอยหลังไปพร้อมกับกลุ่มเด็กๆที่เติบโตสง่างามอย่างมี Great minds กลายเป็น Great life ได้เช่นกัน

Great minds discuss ideas.

Average minds discuss events.

Small minds discuss people.

.........................................

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่