"ซากุระบาน"

ซากุระคือญี่ปุ่น ญี่ปุ่นคือซากุระ ความอ่อนโยนที่มองเห็นจากภายนอกแต่กลับแข็งแก่รงผ่านความหนาวเย็นของอากาศ จนเมื่ออากาศเริ่มอุ่นนิดหนึ่ง ดอกตูมซากุระเริ่มทะยอยให้เห็นจนเต็มต้น กลีบดอกโดนลมพัดกระทบเพียงบางเบา็ปลิดพริ้วล่วงเกลื่อนพื้น

ดอกซากุระ ฝรั่งเรียก Cherry blossoms เป็นดอกไม้สุดรักของคนญี่ปุ่น ทั่วทุกตารางนิ้วในประเทศ่ญี่ปุ่นล้วนต้องมีต้นซากุระปลูกแทรกให้เห็น คนญี่ปุ่นบอกซากุระคือสัญญลักษณ์ของการตายแล้วเกิด ตายแล้วเกิด วนเวียนไม่สิ้นสุด เปรียบได้เหมือนชีวิตคนเราที่แสนบอบบาง ตายเหมือนต้นซากุระหลับยามฤดูหนาวมาเยือน พอเริ่มฤดูใบไม้ผลิ ดอกเริ่มเกิด ชีวิตเกิดใหม่ สวยงามใหม่ วนเวียนไม่จบ ทั้งยังเป็นสัญญลักษณ์ของนักรบที่เสียชีวิตพลีชีพไปเมื่ออายุยังน้อย คล้ายคำปลอบใจคนข้างหลังว่าชีวิตที่พลีไปนั้นเพียงหลับไหล ไม่ช้าก็กลับมาเกิดใหม่ สดใสเหมือนดอกซากุระที่จะบานสวยรอบตัว

ตามตัวเขียนที่เรียกว่า Kanji ของญี่ปุ่น คำว่าซากุระ คือผู้หญิงที่แต่งตัวสวย ใส่ครบชุด ทำผมมีกระบังหน้ายืนถัดจากต้นไม้

พอดูตัวสัญญลักษณ์แบบนี้ออก ทำให้เหมือนจะอ่านภาษาญี่ปุ่นได้ง่ายขึ้น

ดอกซากุระบานที่ญี่ปุ่นเริ่มจากใต้ขึ้นเหนือไปเรื่อย มกราคมเมืองนาฮาทางใต้สุดจะบานและบานไล่ขึ้นไปจนถึงฮอกไกโดเหนือสุดในเดือนพฤษภาคม ถ้าเดินทางตามเส้นทางรถไฟจากใต้ไปเหนือ ช่วงนี้ จะเป็นเส้นทางซากุระตลอด ทั้งนอกเมืองในเมืองตามเส้นทางรถไฟล้วนสะพรั่งไปด้วยซากุระ ดอกซากุระมีเป็นร้อยพันธุ์ ตั้งแต่กลีบชั้นเดียวไปจน แบบซ้อนกลีบแน่นเป็นร้อยกลีบที่เรียกว่า คิคุซากุระ คำว่าคิคุ หมายถึงดอกเบญจมาส คือดอกซากุระที่เหมือนดอกเบญจมาส คำว่าคิคุสมัยหนึ่งมีคนชอบพูดมากว่าคิคุอาโนเนะ คนพูดกะหมายความว่า น่ารักไร้เดียงสา แต่จริงๆในภาษาญี่ปุ่น คิคุ คือ ดอกเบญจมาส อะโนแนะ คือ คำว่า เอ้อ จะสังเกตว่า ถ้าญี่ปุ่นพูดว่า อะโน หมายถึง เขายังไม่รู้จะพูดอะไร จะพูด อะโน อะโน ไว้ก่อน เหมือนคนไทย ติดคำว่า เอ้อ ฝรั่งติดคำว่า So อะไรทำนองนั้น

ช่วงดอกซากุระบาน คือช่วงที่ประเทศญี่ปุ่นถือเป็นช่วงวันหยุด ทุกคนในประเทศต่างออกมาเดินชมซากุระบานแบบไม่เบื่อ แม้แต่นกยังไม่ยอมบินเกาะต้นซากุระนิ่ง บินมานั่งเฝ้าดูซากุระบานเหมือนกัน แม้ดอกร่วงยังงาม ความมีเสน่ห์ของดอกซากุระคือบอบบางอ่อนหวาน สวยแม้กลีบเล็กๆที่ล่วงเกลื่อนพื้น

รถไฟชินคันเซ็น คือ ยานพาหนะที่ทำให้กลุ่มของเราสี่คน พี่ติ๊ก คุณเริงชัย หนุ่มน้อยปั๊ม ใช้เวลาตระเวณชมซากุระตามเมืองต่างๆรอบโอซากา กลางวันซื้ออาหารกล่องแบบต่างๆที่สถานีรถไฟ ไปนั่งกินใต้ต้นซากุระ เวลาเดินทางที่รวดเร็วทำให้เราไปหลายเมืองแบบเช้ากลับเย็น บางเมืองเล็กมากน่าพักมากกว่าโรงแรมNikko สุดหรูกลางเมือง ที่จองมาจากกรุงเทพฯ ทุกเย็นก่อนกลับที่พัก พี่ติ๊กจะไปหยุดยืนมองร้านขนมตาละห้อย พยายามชักชวนให้ใจอ่อนเลือกขนมอร่อยๆที่น่าทานทุกชิ้นให้หมดร้าน เปลี่ยนไปร้านละวัน เหมือนจะฝึกเข้าประกวดแชมป์ของทีวีแชมป์เปี้ยน นำกลับโรงแรมแล้วนั่งละเอียดขนมสุดอร่อย พร้อมบอกว่า ชิ้นนี้มีส่วนผสมอะไร แยกแยะละเอียด ละเมียดละไม จนแทบจะไม่ต้องนอน สุดท้ายหลับไปพร้อมกับฝันถึงขนมแสนอร่อยชิ้นต่อไป ร้านต่อไป ที่เราสองคนตั้งใจจะพิชิตในค่ำคืนของวันรุ่งขึ้น

ไม่เพียงซากุระที่เราได้เห็นและถ่ายรูปไว้มากมาย ดอกไม้อื่นๆเริ่มทะยอยออกดอกเต็มเมือง พี่ต๊ิ็ก บอกอย่างรื้อฟื้นความหลังว่า ระเบิดลงฮิโรชิมาเป็นปีเดียวกับพี่เกิด คือ61ปีแล้ว อายุ17มาเรียนที่ญี่ปุ่น จนจบปริญญาตรี เมืองสร้างใหม่ไม่เหมือนเดิม เวลาทำให้่หลงลืมความเจ็บปวดของสงครามหมดสิ้น ไม่เห็นค่าของความสงบ น่าเสียดาย

คนญี่ปุ่นรักต้นไม้ดอกไม้เพราะการถูกปลูกฝังมาวัยเด็ก ที่โอซากาโจ หรือวังโอซากา ช่วงที่ไปมีให้เด็กๆมาจัดประกวดจัดสวน ไอเดียการจัดทำได้น่ารักและมีจินตนาการที่น่าทึ่งทุกสวน บ้างใส่ของเล่น บ้างจัดแบบผู้ใหญ่ เก๋ไก๋ ไปทุกสวน

แต่ที่น่าเอ็นดูและช่างคิดคือสวนHappy Birthday เห็นแล้วอยากแจกรางวัลเพิ่มให้ จัดสวนดอกไม้ให้ทั้งสวนเป็นของขวัญวันเกิด อะไรจะหรูหราได้ขนาดนี้

อิจฉาคนได้รับของขวัญชิ้นนี้จัง ขอโมเม ร่วมส่งความสุขด้วยดีกว่า

Happy Birthday !!!!!

.........................................

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่