"ดอกไม้มีชื่อ"

ทิวเขาใหญ่เบื้องหน้าบ้านดอกไม้ มองไปครั้งใดไม่เคยแห้งไอน้ำกรุ่นลอยตัวประหนึ่งเตรียมพร้อมที่จะส่งไอเย็น มาพื้นที่โดยรอบ เหมือนยืนยันคำสัญญาว่า ฉันยังเป็นพื้นที่ชุ่มชื้นที่สุด โอโซนสูงสุดอันดับหนึ่งของโลก ยังเป็นมรดก เป็นพื้นดินทรัพย์สมบัติอันมีค่าของโลกที่พยายามช่วยแบ่งปันก่อเกิดโอโซน ช่วยคลายร้อนให้กับโลกที่นับวันขยายเติมเต็มความร้อนของอากาศ ความร้อนของอารมณ์ผู้คนที่อยู่อาศัย ให้บรรเทาเบาลงได้บ้าง

อากาศที่นี่ไม่ต้องพึ่งแอร์ พึ่งแต่เสื้อหนาวและผ้านวม ไม่มีใครอยากเชื่อ แน่ละจะเชื่อได้ยังไงเมื่อกรุงเทพฯร้อนจนฆ่ากันทุกวัน ทั้งฆ่าด้วยอาวุธและคำพูด อากาศร้อนมักมีผลต่ออารมณ์ของมนุษย์อย่างน่าตกใจเหมือนอากาศเย็นมีผลต่ออารมณ์คนและต้นไม้ที่รอบบ้านดอกไม้ แม้เพียงดอกหญ้าขาวในทุ่งที่ตัดหญ้าไม่ทันยังสวยสบายตา ดอกกุหลาบบานรับละอองเย็นจากฟ้า ดอกไม้เริ่มทะยอยบานอีกรอบเหมือนฤดูใบไม้ผลิเวียนมารอบที่สองของปี หลังจากบานรอบแรกเมื่อกุมภาพันธุ์ที่ผ่านมา

บางครั้งเราจะได้กลิ่นหอมของดอกไม้ที่บานในสวนก่อนเห็นดอก ต้นพุดน้ำบุศษ์สีเหลืองส่งกลิ่นฟุ้งจนต้องมองหาว่ากลิ่นมาจากไหน จนแหวนหน้ามองจึงได้เห็นไม้สูงสามเมตรที่ปลูกหลบมุมอยู่ ดอกเหลืองพราวกระจ่างไปทั้งต้น เมื่อเริ่มบานจะเป็นสีขาวนวลแล้วค่อยเหลืองอ่อนจนเข้มและโรยไปในที่สุด ดอกพุดน้ำบุศษ์นำมาปักแจกันแทนดอกไม้สดในบ้านทนหลายวัน ซ้ำทำให้บ้านเหมือนมีใครมาทำขวดน้ำหอมตกแตก หอมแรงแบบหัวน้ำหอม

ช่วงนี้ดอกมะลิบานเก็บไม่ทัน วิ่งเก็บเช้าเย็น ยังไม่ทัน ดอกเน่าคาต้นเกลื่อน มะลิเก็บใส่จานใส่ถาดไว้เฉยๆไม่ต้องแช่น้ำ ดอกจะค่อยๆแห้งไปเอง คนโบราณเขาจะเอาดอกมะลิลอยในน้ำ ผ้าขาวคลุม สมัยใหม่ใส่ตู้เย็นปิดฝาภาชนะ1คืน เช้ากรองเอาดอกมะลิออกจากน้ำ เพียงแค่นี้น้ำที่ดื่มในบ้านจะหอมชื่นใจเย็นฉ่ำ ส่วนดอูกแคนาที่บานกลางคืน เช้าตื่นมาร่วงเกลื่อนพื้น กลิ่นหอมอ่อนมากแทบจะไม่ได้กลิ่น เช้าๆไปเก็บมาปักแจกันใบโต บ้านสว่างด้วยดอกไม้สีขาวเต็มๆตา ส่วนสร้อยอินทนิลสีม่วงอ่อนและไฮเดรนเยียสีชมพูในสวนที่ออกดอกตลอดปี ไม่เคยถูกเก็บมาปักแจกันในบ้าน เพราะเป็นดอกที่บานทนบนต้นถ้าตัดมาปักแจกันในบ้านสวนดอกไม้จะลดสีสวยๆลงไป น่าเสียดาย

อาทิตย์นี้พี่ตู่พาเพื่อนกลุ่มใหญ่ มาร่วมพักผ่อนในบรรยากาศเย็นฉ่ำละอองฝนพร่ำ ไม่ว่าใครมาต้องมีมนต์ดึงดูดไปวิวเขาใหญ่ที่ล้อมรอบที่ ทำไมถึงได้ชุ่มฉ่ำสวยสงบได้ขนาดนี้ เพื่อนมีตู่กลุ่มนี้ มีท่านนายพลติ๋ว ที่ท่านเคยมาหนหนึ่งแล้วเมื่อเดือนที่แล้ว ท่านและภรรยาพี่ตุ๋ม ที่ใส่ชุดสีขาวตลอดเวลาโดยไม่มีรอยเปรอะเลอะเสื้อกางเกงสักรอยเดียว ทำได้อย่างไรไม่ทราบ ถามความลับพี่เธอคงไม่บอกเพราะคงอยากเก็บเป็นเคล็ดส่วนตัว สวยได้คนเดียว อาจเพราะหน้าที่เลขาใหญ่ของท่านเอกอัครราชทูตสำนักเซนต์เจมส์ ประเทศอังกฤษ ที่เธอรับผิดชอบอยู่ ทำให้เธอเรียบร้อย สะอาดตา น่าเอ็นดูเป็นที่ไว้วางใจของกลุ่มผู้ดีอังกฤษที่มาประจำในเมืองไทย หลายยุคหลายสมัย จนเคยชิน ส่วนเพื่อนใหม่อีกสองคนที่ตามท่านนายพลติ๋ม คือพี่อินทร์กับพี่รพิพรรณ คนงามวัย2คน ที่ถึงแม้ 60 กันแล้ว หน้ายังปลั่งสวย ถ้าบอกพี่่รพิพรรณ หลายคนอาจไม่ได้ยินชื่อ แต่ถ้าบอกชื่อสามีพี่ ทุกคนร้องอ้อ แม้คุณวันวิวัติ ศรีไกรวิน มีใครในเมืองไทยไม่รู้จัก สมัยหนุ่มหล่อม๊าก สาวกรี๊ดทั่งเมือง จำได้ว่าเมื่อน้องเจ็ด ลูกชายพี่พรรณมาเข้าแบงค์ชาติ สาวๆรุ่นคุณแม่ที่เคยรู้ว่า คุณพ่อหล่อแค่ไหน รีบ search รูปคุณลูกชายจาก network ภายในที่เป็นแฟ้มประวัติพนักงานทั้งหมดมาดูกันเป็นแถว ว่าจะหล่อเหมือนคุณพ่อไหม จะหล่อหรือไม่หล่อต้องถามกลับน้องๆที่แบงค์ชาติโดยเฉพาะพวกสปอ.ที่น้องเจ็ดเคยทำงานด้วย น่าเสียดายตอนนี้ออกไปอยู่ซีเมนต์ไทยเสียแล้ว เลยหมดเรื่องตื่นเต้นสำหรับเด็กๆไปเลย....น่าเสียดาย มาคราวนี้พี่พรรณเรียกหาโฉนดแถวบ้านมาดู บอกซื้อแน่ๆ เดี๋ยวกลับไปนี่จะหาเพื่อนๆมาร่วมหุ้นซื้อด้วย ทั้งๆที่ มีที่หลายแปลงในปากช่อง แต่พอมาดูที่แถวนี้ พี่พรรณบอก คราวนี้ต้องปลูกบ้านเสียที แม้แต่จะปลูกบ้านได้สวยๆเหมือนน้องๆหรือเปล่าไม่รู้ แม้ฟังแล้ว ได้แต่บอกว่า Millionair ที่ถ่อมตัวนี่น่ารักนะคะพี่

หลังจากทนทานอาหารฝีมือตัวเองมาตลอด พี่ตู่เลยพาท่านนายพลติ๋ว มาทำเสต็กพร้อมสลัดผักสดฝีมือพี่ตุ๋มภรรยา รายการอาหารพร้อมบรรยากาศที่อุณหภูมิประมาณ 10 กว่า แม้ไวน์หมดไปสองขวด ยังไม่สามารถทำให้ร่างกายอุ่นได้เท่ากับเรียกเสื้อหนาวมาสวมใส่ ไม่ว่าใครมาที่แห่งนี้ เจออากาศแบบนี้ที่ท่านนายพลติ๋ว พี่ท่านบอกว่าคิดถึงริเวียร่านะครับ่ มันช่างโรแมนติคกาจัง แม้บรรยากาศล่องเรือยอร์จในอ่าวซิดนีย์ ที่พี่ตู่และท่านนายพลติ๋วพร้อมเพื่อนๆวปอ.ไปกันมา ยังไม่สุขเท่าที่นี่ นี่ถ้าพี่ตู่รู้ว่าชวนใครมาบ้านที่เขาใหญ่ล้วนอยากได้ที่ ได้บ้าน แถวนี้กันทุกคนไม่มีเว้น คงซื้อตุนเพื่อแบ่งขาย สำหรับเพื่อนที่อยากมาขออยู่ มาขอใช้ชีวิตบั้นปลายที่บอกว่า ไม่ต้องการอะไรในชีวิตอีกแล้ว ขอมีเพื่อนสนุกๆไว้นั่งคุย อาหารอร่อยไว้แบ่งปัน หนังสือคนละเล่ม สวนดอกไม้ไว้เดินชม ออกกำลัง ยืดเส้นยืดสาย ชีวิตคนเราต้องการอะไรในชีวิตอีกละ ว่าแล้วท่านนายพลทำท่าจะขายที่ทุกแปลงที่ครอบครองอยู่เพื่อมาซื้ออยู่แถวนี้ แม้อยากให้สมปรารถนาซื้อได้สักแปลงแล้วรีบปลูกบ้านไวๆเพราะฝีมือหมักเนื้อจนได้สเต็กรสนุ่มกำลังดีของพี่ท่าน อร่อยมาก อร่อยมาก

ก่อนอาหารค่ำจะสิ้นสุด เสียงพี่ตู่ลุกพรวดร้องกรี๊ด จนทุกคนตกใจ หันไปมองว่ามาดามเธอตกใจเรื่องอะไร ที่แท้พี่ตู่มองเห็นดอกแคนาบานบนต้น กิ่งของต้นที่ออกดอกอยู่ระดับสายตาริมระเบียงที่ทานอาหารพอดี แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีโอกาสเห็นดอกแคนาบานสดติดต้น เพราะเป็นดอกไม้บานยามดึกเช้ามาจะเห็นเพียงดอกขาวล่วงเกลื่อนพื้น โชคดี เหลือเกินที่คืนนี้ พวกเราได้เห็นดอกแคนามากมายหลายดอก บานสว่างขาวสวยสมบูรณ์บนต้นของเขา มีผีเสื้อกลางคืนตัวสีดำสองสามตัวไล่ตอมดูดน้ำหวาน

ดอกPink Princess สีชมพูที่ล่อผีเสื้อนานาชนิดนับพันตัวกำลังจะบาน ตอนนี้เริ่มเป็นตุ่มช่อดอก คิดว่าในอาทิตย์หน้าที่กำลังมาถึง Pink Princess คงนำผีเสื้อมาดอมดมมากมาย ทำให้อย่างน้อยบ้านดอกไม้อาทิตย์หน้ามีผีเสื้อเป็นเพื่อน นับพันตัว

โลกใสสีเขียวที่ตรงนี้ๆมีดอกไม้ ไม่มีพิษมีภัยกับใคร มีชื่อเรียกแปลกๆมากมาย ไม่มีจบ

.........................................

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่