"เส้นทางเดียวกัน"

ดอกไม้ชนิดเดียวมีสีต่างเห็นชัดเจน บางครั้งคนไม่คุ้นเคยอาจเข้าใจผิดว่า เป็นดอกไม้ต่างสายพันธุ์ ไฮเดรนเยียไม้งามดอกโตสีชมพูตัดกับสีฟ้าใสเป็นดอกไม้ชนิดเดียวกันที่มีต่างสีชัดเจน

 

น้องกุ้งไป Greece 8วัน กลับมาถ่ายรูปดอกไม้เมืองริมทะเลแสนสวยมาให้ได้ชมกัน

 

เมืองนี้เน้นตืกสีขาวมีภาชนะองค์ประกอบรอบตึกเป็นสี สวยแปลกไปอีกแบบ ที่ชอบมากคือโต๊ะทานข้าวปูหญ้าแทนผ้าปูโต๊ะ เก๋ไก๋ไม่มีใครเหมือนแต่จะนั่งทานขาวได้จริงหรือเปล่า อยากรู้คงต้องลองทำดูสักตัว แล้วค่อยมาบอก

 

ไปไกลกลับมาดูของใกล้ตัวดีกว่า ดอกไม้สดตัดกันอาทิตย์นี้ที่บ้านดอกไม้คือไฮเดรนเยีย สีชมพูสีฟ้า สีของดอกเปลี่ยนได้ตามสภาพความเป็นกรดเป็นด่างของดิน ไม่ต้องแปลกใจถ้าซื้อไฮเดรนเยียสีฟ้า กลับมาปลูก ปลูกไปปลูกมาทำไมดอกกลายเป็นสีชมพู นั่นเพราะสภาพกรดด่างในดินเปลี่ยนไป บางครั้งน้ำที่รดมีส่วนหรือแร่ธาตุในดินโดยรอบที่รากดูดขึ้นมาเลี้ยงลำต้น

ไฮเดรนเยียหน้าบ้านดอกไม้อาทิตย์นี้บานรับแขกจากพี่ติ๊ก คุณเริงชัย พาลูกสาวหนูแป๋ว ลูกเขยKevin หลานสาวAngel และลูกชายปั้ม มาหมดทั้งบ้าน มาคราวนี้บอกให้หนู Angel กระโดดขึ้นเวทีในบ้าน ร้อง Happy Birthday ย้อนหลัง หนู Angel โชว์ ไม่สะใจ คุณยายติ๊ก ลุกกระโดดไปโชว์เอง ท่าเต้นเหมือนจะตั้งวงได้ทั้งคุณยายทั้งคุณหลาน ทำให้บ้านที่เงียบสงบมาเป็นอาทิตย์สว่างไสวด้วยแสงสีแห่งความบันเทิง ส่วนหนุ่มน้อยปั้ม ลงมือเป็นคุ๊กทำอาหารสดให้ทาน เสียดายไม่มีเวลาสอนทำข้าวปั้นแบบญี่ปุ่น อาหารที่น่าจะทำได้ง่ายแต่เครื่องปรุงหาไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เมนูคราวนี้จึงเป็นแค่สตูกระดูกหมู ผัดฟักแม้วใส่ไข่ อร่อยทุกอย่างเลย ต้องขอบคุณของขวัญ การแสดงและอาหารที่เตรียมมาเพียบอย่างพร้อมพรั่งค่ะ

 

อาทิตย์นี้ พี่ติ๊กคุณเริงชัย พาออกจากบ้านดอกไม้ ขับรถเลยขึ้นไปประมาณ20กิโล ไปสำนักปฎิบัติธรรมสายวัดป่านานาชาติ ในกลางป่าริมบึงใหญ่แห่งนี้ ไปถึงแล้วตกใจว่าเจอแต่ชาวกรุงเพียบแน่นสำนักฯ ตั้งแต่ พี่น้อง จิตติมา แพ่งสภา ที่มีบ้านในสักภูเดือน ปรับปรุงถ้ำในเขตบ้านให้พระสายปฎิบัติ ได้ไปเจริญธรรม พอเจอหน้ากันพี่น้องรีบบอกว่า ดอกไม้ที่เอาไปจากบ้านดอกไม้กำลังสวยเต็มที่ เดี๋ยวว่างจะขับรถมาขนใหม่ ได้แต่พยักหน้าบอกตามสบาย ดีใจที่พี่เขาได้พัฒนาบ้านด้วยดอกไม้สวยๆและตอนนี้สร้างที่พำนักบนเขาอีกแห่งเพื่อให้พระสายปฎิบัติ ได้ไปเจริญธรรมปลีกวิเวก อีกแห่ง ได้แต่ร่วมอนุโมทนาบุญ ส่วนพี่สุรพีร์ โรจนวงศ์ เจ้าของเกสรพลาซ่า สี่แยกราชดำริ ยังคงเดินทางร่วมบุญเดินสายไปกับพี่น้องทุกวัดอยู่เหมือนเดิม งานนี้บอกเพียงสาธุ สาธุ สาธุ คะ ที่น่าแปลกใจที่มาเจองานนี้คือ คุณพระนาย สุวรรณรัฐ ผู้ว่าราชการจังหวัดนนทบุรี มาปลีกวิเวกสำนักปฎิธรรมแห่งนี้กับคุณโอฬาร อิสสระ คุณพระนาย นั้นเจอกันบอกเพียงว่าถ่ายรูปพี่ชายผมเป็นปก Rugby Gangs หล่อกว่าตัวจริงนะ แม้ท่านพลากรท่านขาวหล่อ ออกอย่างนั้นจะให้ถ่ายรูปไม่หล่อได้ไงคะท่าน ไม่ได้มืดอย่างท่านพระนายนี่น่า แม้ที่เคยตั้งใจว่าเชิญถ่ายรูปเป็นปกอีกเหมือนกัน ต้องคิดใหม่แล้วนะนี่ กลัวปกจมมองไม่เห็นอะไรเลย

     

เมื่อเห็นคนวงการต่างๆในเมืองไทยมากันเปี่ยมล้นวัด ทำให้นึกแปลกใจแต่พอเห็นพระที่นั่งเรียงลำดับ เลยถึงบางอ้อ สำนักปฎิบัติธรรมสายวัดป่านานาชาติ ในวันนี้มีพระสายปฎิบัติต่างชาติที่เป็นปรมาจารย์ที่โดดเด่นแห่งยุค เริ่มที่พระอาจารย์ปสนโน คำสอนที่โดดเด่นของท่านคือธรรมคือการไม่เบียดเบียน ไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น คำสอนสั้นๆแต่กินใจ โลกวุ่นวายเพราะเราล้วนยึดติดกับการเบียดเบียนตัวเองและผู้อื่นทั้งทางร่างกายและจิตใจ ทุกลมหายใจเข้าออก

     

ท่านอาจารย์ญาณะ ท่านกล่าวว่าพระพุทธเจ้าทรงสงสารมนุษย์อย่างพวกเราที่ชอบยึดติดในกองทุกข์ ใช้ชีวิตในกองทุกข์ทุกลมหายใจโดยไม่รู้จะปลดปล่อยตัวเองอย่างไร เหมือนคำสอนของท่านอาจารย์ชา สุภทโท ที่บอกว่า บางคนเกิดมามีชีวิตเหมือนไก่ตัวหนึ่ง ไก่เกิดมาโตขึ้นมีลูกพาลูกคุ้ยเขี่ยหาอาหาร เช้ากระโจนลงดินร้องกุ๊กๆออกหากิน เย็นกลับรังนอน ทำอย่างนี้ทุกวันจนเขามาจับไปเชือด เหมือนกับคนเรา ตื่นเช้าออกไปทำมาหากินเลี้ยงตัวเลี้ยงลูก ทั้งคนรวยทั้งคนจน ต่างวนเวียนใช้ชีวิตแบบไก่ทั้งนั้น ชีวิตมีประโยชน์อะไรไหม ไม่มีประโยชน์ก็เหมือนสัตว์ ไม่มีปัญญา

     

ท่านอาจารย์ชยสาโร ท่านเน้นเรื่องปฎิบัติ ปกติท่านจำวัดที่บ้านทอสี ปากช่อง อาทิตย์นี้ท่านรับนิมนต์มาสำนักปฎิบัติธรรมแห่งนี้ ท่านบอกว่าการนั่งสมาธิทำให้จิตได้พัก คนส่วนมากจืตไม่เคยพักตั้งแต่เกิด กลางวันคิดโน้นคิดนี้ กลางคืนก็ฝัน จิตไม่เคยนิ่ง อยู่ด้วยอารมณ์ ชีวิตน่าสงสาร

เส้นทางสายพุทธที่ท่านอาจารย์ได้เดินไปให้เห็นเป็นตัวอย่าง เพื่อให้ทุกคนได้พบเส้นทางเดียวกับที่ท่านพบ เส้นทางของความว่าง ความสว่าง ความสงบ

คือเส้นทางสายปัญญานั่นเอง

 

.........................................

 

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่