"กระเทียมเถา"

แม้ดอกสีชมพูอมม่วงของดอกกระเทียมเถาจะสวยหวานขนาดไหน แต่กลิ่นดอกที่โชยมาเป็นกลิ่นเดียวกับกระเทียม ทำให้ความนิยมกระเถียมเถาลดน้อยไปในสายตาของนักปลูกไม้ดอกที่นิยมไม้งามกลิ่นหอม

กระเทียมเถา หรือ Garlic vine ผลิดอกงามเป็นช่อในเช้าตรู่หลังจากหมอกจาง เวลาเห็นดอกกระเทียมเถาบานพร้อมกัน เมื่อดอกอ่อนจะมีสีม่วงเข้ม ก่อนจะกลายเป็นสีชมพูและจางสีเรื่อยไปจนสีขาวก่อนโรย ช่อดอกเดียวจะเห็นทั้งสามสีเรียงตามอายุอ่อนแก่ สีของช่อดอกจึงสวยจนนึกสงสัยว่าจะเด็ดดอกบานเต็มต้น มาลองปักจัดแจกันได้บ้างหรือเปล่า ปรากฎว่ากระเทียมเถาจัดแจกันทรงเตี๊ยได้ ไม่แพ้ดอกไม้อื่นใด แต่ควรจัดนำดอกกระเทียมเถาเพียงช่อเดียวมาจัดรวมกับดอกไม้อื่นด้วยเพราะกลิ่นกระเทียมจากดอกและใบจะไม่โชยแรงมากเกินไป ถ้าใช้เพียงช่อเดียว
กระเทียมเถา หรือ Garlic vine หรือชื่อวิทยาสาสตร์ว่า Mansoa alliacea (Lam.) A. เป็นไม้พื้นเมืองมาจาก Brazil ชื่อกระเทียมของดอกไม้ชนิดนี้ ตรงตัวกับคุณสมบัติที่ดอกใบและรากเมื่อขยี้จะมีกลิ่นออกมาเช่นเดียวกับกระเทียม ทั้งยังสามารถนำไปใช้ปรุงอาหารแทนกระเทียมได้แต่ไม่นิยม ไม้ดอกชนิดนี้มีประโยชน์ใช้ทำยาลดไข้ เจ็บคอและแก้คันตามตัว ประโยชน์ครบถ้วนแทนยาสามัญประจำบ้าน ทั้งยังมีความเชื่ออีกว่าไม้ชนิดนี้ช่วยกำจัดโชคร้ายให้หายไป ไม่รู้ว่าโชคร้ายเหมือนผีร้ายที่กลัวกระเทียมหรือเปล่า จึงขจัดปัดเป่าไปด้วยต้นกระเทียมเถา

เพื่อนบ้านของบ้านดอกไม้ คงเห็นว่ามาอยู่คนเดียวอาจว่างไม่มีความวุ่นวายมาให้ปวดหัว เลยเดินมาสอนปักเสื้อสม็อค ให้มือไม่ว่าง สมองไม่ว่าง พี่นา ปักผ้าลายสม็อคได้เก่งได้หลายรูปแบบ ทำเสร็จแต่ละแบบจะเก็บบันทึกลายไว้ในสมุดกันลืม งานที่พี่นาปักสวยทั้งลวดลายและการให้สี ต้องยอมรับว่างานฝีมือปักผ้าที่เรียนจากพี่นา ทำให้สมองไม่ว่างสับสนวุ่นวายไปด้วยลายผ้าและด้ายจนพันยุ่งเหยิง ไม่ได้งานเรียบร้อยงดงามแบบปรมาจารย์เลย สงสัยต้องฝึกเป็นปี กว่าจะทำแจกเพื่อนฝูงไปตัดเย็บเสื้อน่ารักๆใส่กันได้

ตั้งแต่พระRobertและพระPhilมาบวชที่วัดมกุฎคิรีวัน ทุกเช้าได้มีโอกาสไปใส่บาตรได้ทุกเช้า จนเช้าวันหนึ่งพระPhilเกิดป่วยหนัก กว่าจะนำพระหนุ่มสองรูปเข้ามาพบหมอที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ กลางกรุงเทพฯ และนำส่งกลับวัดในตอนเย็น เล่นเอาทั้งพระและฆราวาสหมดแรงไปตามๆกัน ชีวิตบรรพชิตและฆราวาสนั้นแตกต่างกันมาก การไปพบหมอคราวนี้ช่วยให้ทั้ง พระRobertและพระPhil รู้แน่ชัดว่าการครองผ้าเหลืองเข้ามาในสังคมเมืองให้ความรู้สึกแบบไหน

ประสบการณ์การครองผ้าเหลืองที่สมบูรณ์แบบต้องคุยกับหนูอุ๊ ชิณพงศ์ บุนนาค ที่มาวัดทุกวันพร้อมคุณแม่ สุดาทิพย์ ทั้งสองมาเพื่อดูแลคุณพ่อนิวัฒน์ บุนนาค อายุ65ปี ที่ขอบวชสักหนึ่งเดือน หนูอุ๊ เติบโตใช้ชีวิตที่ออสเตรเลียมาตั้งแต่เด็กจนโตเป็นหนุ่ม ชีวิตที่ไม่ต้องดิ้นรนมากเพราะเพียงเก็บค่าเช่าอพาทเมนท์ในซอยร่วมฤดี อย่างเดียวตามราคาเงินตราต่างประเทศที่ขึ้นเอา ขึ้นเอา ทำให้การใช้เวลาเดินทางไปตามที่ต่างๆทุกประเทศทั่วโลก เป็นเรื่องปกติน่าเบื่อไปแล้ว ไม่น่าสนใจอีกต่อไป เมื่อถึงวัยนี้ อุ๊บอกว่า ไม่มีใครเข้าใจหรอกว่าการชำระใจให้บริสุทธิ์ของการบวชเป็นพระนั้น เป็นมงคลกับชีวิตขนาดไหน เขาบอกว่าถ้าเป็นไปได้เขาอยากบวชทุกปี แต่ทำไม่ได้ อย่างน้อยปีละครั้งได้มาใช้ชีวิตในวัด ช่วยทำให้ใจสะอาด ปัดกวาดสิ่งรกๆออกไปได้ ฟังวาจาและพบกิริยาเรียบร้อยงดงามจนน่าตกใจว่าุ๊ มีแบบนี้หลงเหลือให้เห็นอยู่อีกหรือ อาจเพราะชีวิตที่สมบูรณ์พร้อม ทำให้เขาพร้อมจะให้แบบไม่เหน็ดเหนื่อย เช้าตื่นมา จะพบอุ๊ วิ่งมาวิ่งไปทั่ววัด รับใช้พระทุกองค์ในวัด ไม่ว่าใครต้องการให้ทำอะไร อุ๊พร้อมจะช่วยด้วยรอยยิ้มเสมอ อุ๊ วิ่งไปมาในวัด ทุกวัน ประสบการณ์ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ ของบรรดาวิญญาณ ทุกจุดทุกมุมในที่เร้นลับเช่นวัดหลายคนคงเคยได้ยิน เริ่มเล่าเรื่องผีและวิญญาณปรากฏเป็นฉาก เสมือนจริง จนวงการพระเณรในวัด ขวัญกระเจิง ทั้งพระทั้งชี ไม่เว้นคนงานและญาติโยมที่มานั่งรอทำบุญ ทั่ววัดเริ่มสะท้านไหวหวั่น จนต้องเข้าไปกราบท่านเจ้าอาวาสวัด เพื่อขอพระมาสวมใส่ คล้องคอ ให้หายใจคล่อง ไม่เหลียวซ้ายแลขวา หันหน้ามองตาเลิกลัก เพียงได้ยินใบไม้แกว่งตามแรงลม เรื่องเล่าขานของวิญญาณรอบกาย ประหนึ่งว่าเดินไปทิศไหนจะหนีไม่พ้นวิญญานสยอง ที่จะถูกจดจำและเล่าต่อเติมเสริมต่อเหมือนหนังผีภาคหนึ่งภาคสอง จนเมื่อเรื่องเล่าวกกลับมา อีกครั้งอาจไม่เหมือนเดิม
                                         แต่สิ่งที่ท่านเจ้าอาวาสของวัดฝากไว้ให้กับคนกลัวผี คือ กลัวสิ่งไหนให้เผชิญหน้ากับสิ่งนั้น แล้วจะหายกลัว ส่วนจะแนะให้ท่านเจ้าอาวาสปลูกต้นกระเทียมเถาที่สรรพคุณความเชื่อว่า ไล่ผีร้ายไว้รอบวัดทุกจุด เกรงว่าท่านจะไล่คนแนะนำให้ออกจากวัด ก่อนไล่ผีเป็นแน่

สองสัปดาห์ในชีวิตบรรพชิตของพระRobertและพระPhilจบลงอย่างรวดเร็ว ในพิธีลาสิกขาบทของหนุ่มน้อยทั้งสอง ความปิติที่ทั้งสองได้ปฎิบัติธรรม โดยละเว้นการกระทำความเศร้าหมองให้เกิดกับตนเองและผู้อื่นได้สมบูรณ์ เป็นสิ่งที่ทั้งสองบอกว่า ็ี่เขาประทับใจในการใช้ชีวิตสองสัปดาห์นี้มากและตั้งใจว่าเมื่อกลับไปใช้ชีวิตฆราวาสแล้ว เขาจะกลับมาวัดมกุฎคิรีวันอีกหลายๆครั้ง

ความทรงจำดีๆจากตัวอย่างดีๆทำให้การประพฤติดี การปฎิบัติชอบ ทำได้ง่ายขึ้น

.........................................

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่