"เขาเรียกเธอว่าอังกาบ"

ทุกครั้งที่คุณนายอังกาบได้จัดขึ้นโตีะโชว์ จะต้องถูกถามถึงนามเสมอว่า ดอกไม้แสนบอบบางสวยสดนี้มีชื่อว่าอะไร ต้องรีบบอกว่า เขาเรียกเธอว่า อังกาบ บางคนเถียงว่าเคยได้ยินมาอีกชื่อว่า ย่าหยา ได้แต่บอกว่า ชื่อสามัญของดอกไม้นั้น สุดแต่คนจะหามาตั้ง จะเรียกชื่อไหนนามไหน ไม่สำคัญขอให้มีคุณสมบัติถูกใจเจ้าของสวน เจ้าของต้นไม้ที่ดูแลเลี้ยงดู ก็พอใจแล้วจ๊ะ

     

ต้นอังกาบ หรือบางทีเรียก ย่าหยา ชื่อวิทยาศาสตร์Barleria cristata L. ชื่ออังกฤษสามัญมีมากมายไม่แพ้ชื่อไทย Philippine violet Chinese violet; Coromandel; Ganges primrose

อังกาบไม่ได้มีสีออกขาวหรือม่วงเท่านั้น สีเหลืองอังกาบเรียก Ganges Primrose ชื่อพื้นเมืองไทย เสลดพังพอนตัวผู้, ชองระอา, ทองระอา ต้นอังกาบมีแหล่งกำเนิดจากบริเวณคาบสมุทรอินเดียไหลเรื่อยมาพม่าลงมาไทยกระจายตกทะเลไปจนถึงฟิจิ ชาวฟิจิเรียก tombithi อาจเพราะเป็นไม้พุ่มที่ปราศจากโรคพืชและแมลงรบกวน ทำให้กายกระจายพันธุ์รวดเร็วและแพร่หลาย สามารถขึ้นได้ในทุกพื้นที่ขอให้มีแดดเต็มที่ น้ำนิหน่อย คุณนายอังกาบพร้อมที่จะชูช่อดอกสว่างไสวสดใสให้ชื่นใจ

   

ที่บ้านดอกไม้ใช้อังกาบปลูกเป็นแนวรั้วเตี้ยๆเวลามีดอกรั้วทั้งรั้วจะกลายเป็นรั้วตอกไม้ เสียดายอังกาบไม่มีกลิ่น แต่เพียงรูปดอกทรงแตรเล็กๆน่ารักก็ทำให้ใจอ่อนหลงเก็บรวบรวมคุณนายอังกาบไว้หลายสี

   

เริ่มด้วยสีม่วงอ่อนตามด้วยสีขาวโดด และม่วงเข้ม ม่วงด่าง ขาวแซมม่วง ขาวขอบม่วง พยายามเก็บไว้ให้หมด ส่วนสีส้มและสีชมพูเข้มที่ได้พันุธุ์มาจากออสเตรเลียใบหนาดอกไม่ดกเท่าสีม่วงที่เข้าใจว่าจะเป็นพันธุืดั้งเดิมในถิ่นของไทย อังกาบสีส้มและชมพูอ่อนจึงไม่ค่อยได้เห็นดอกดกเหมือนสีม่วงแต่เมื่อเห็นออกดอกเมื่อไร เป็นได้ตื่นเต้นยืนมองเป็นนานจนลืมหยิบกล้องมาบันทึกภาพเก็บไว้ คราวหน้าถ้าบานจะไม่ลืม จะไม่ลืม

 

ธรรมชาติเป็นของเขาเองไม่ต้องอาศัยสีไปเติมให้สวยมากสวยน้อยแต่ละแบบสวยได้เท่าเทียมตามแบบที่แตกต่างดูงามลงตัว เวลาเก็บดอกอังกาบมาปักแจกันต้องรีบเก็บแต่เช้า เก็บแล้วต้องรีบแช่น้ำ อังกาบจะสวยนานอยู่ในบ้านให้ชื่นใจได้สักสองวัน เก็บได้ทุกวันไม่มีหมดสวนเพราะคุณนายเธอขยันแตกช่อดอก จึงต้องขยันตัดไม่เช่นนั้นคุณนายจะงามมากจนล้นสวนเลื้อยแกะกะไปรุกรานไม้อื่น ไม้ง่ายๆแบบคุณนายอังกาบบางทีเราก็หลงลืม อาจเพราะปลูกง่ายเกินไปจึงดูไม่มีราคาน่าสนใจ ไม่ท้าทาย ความงามแบบง่ายๆของคุณนายอังกาบจึงถูกละเลย

   

ไม้ที่ถูกละเลยแต่สวยอีกชนิดที่บ้านดอกไม้ชอบเก็บมาดูแลให้เป็นไม้ที่ใครมาใครไปต้องถามแล้วถามอีกว่า อะไรกันนี่ ต้นนี้ คุณนายผักบุ้งจิ้มน้ำพริกไงเล่า ไม่ว่าดอกขาวแซมม่วงหรือฟ้าอ่อนใส ล้วนสวยเบิกบานทอดยอดให้ได้เห็นทุกเช้าที่เดินเรียบริมบึงน้ำ ไม่มีหนอนไม่มีราทำให้ใบเน่ารากเน่า ไม้แบบนี้เรามักจะมองผ่านโดยไม่เคยพิศว่า สวยอ่อนหวานและชื่นบานไม่แพ้ดอกไม้ชนิดใดๆในสวนที่ส่วนมากเป็นคุณนายไฮโซ

ต้องเฝ้าดูแลรดน้ำพรวนดิน ถ้าเผลอไม่รดน้ำวันเดียว คุณนานไฮโซที่มี คุณนายดอกกุหลา บเป็นผู้นำ พาลจะคอพับคออ่อนหมดแรง
เห็นแล้วหมั่นไส้แทบจะอยากถอนทิ้งให้ไปเกิดใหม่ในสวนคนอื่นนักเธอ

.........................................

 

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่