"ดอกไม้งามอาหารอร่อย"

ดอกไม้ไทยลอยน้ำในอ่างเล็กๆที่เจ้าของบ้านเตรียมไว้ให้พิศดูเพลินๆเหมาะเจาะกับบรรยากาศ ระหว่างรอจะทานข้าวแช่ อาหารไทยดั้งเดิม ที่บ้านนี้มีชื่อเสียงเนิ่นนานว่าฝีมือข่าวแช่ๆขนานแท้แบบดั้งเดิม

บ้านเก่าที่ซอยวัดนวลนรดิศของคุณพระพิบูลย์ไอศวรรย์ แห่งสกุล สุจริตกุล ที่บอกแล้วไม่น่าเชื่อว่าลูกทุกคนในสายนี้ เก่งไปหมด ตั้งแต่ ศจ.ดร.สมปอง สุจริตกุล ดร.รองเพ็ชร์ สุจริตกุล จนมาถึงน้องนุชคนสุดท้องปิยะดา สุจริตกุล ที่แม้ไม่เคยเป็นข่าวดังเหมือนพี่ๆทุกคน แต่พี่แอ๊ดมีความเก่งไม่แพ้พี่ๆ จะหาใครจบกฏหมายเีกียรตินิยมจาก Gray's Inn สถาบันการศึกษากฎหมายของอังกฤษที่เรียนยาก เข้ายาก จบยาก มันยากไปหมด ไม่รู้ว่าพี่แอ๊ดเธอไปเรียนมาได้อย่างไร แต่คนเก่งมักจะชอบถ่อมตน ถ้าชมว่าพี่แอ๊ดเก่ง ไม่ว่าเรื่องอะไร พี่แอ๊ดจะรีบบอกว่า พี่ไม่เก่ง พี่ไม่เก่ง ในฐานะผู้หญิงนอกตระกูลโสภณพานิช ถ้าไม่เก่งพี่คงไปไม่ถึงตำแหน่งรองประธานบริหารของแบงค์กรุงเทพฯได้หรอกน่า พักเรื่องงานเรื่องเครียดมาเดินชมสวนบ้านพี่กันดีกว่า อาจเพราะพี่ใช้เวลาเรียนที่อังกฤษนาน ความประทับใจสวนแบบอังกฤษจึงติดตรึงใจไม่เลือน บ้านพี่จึงจัดสวนเน้นดอกไม้สว่างไสวไปทุกมุม

สวนไม้ดอกไม้ใบที่สะอาดตาน่ามองรอบบ้านเป็นสัญญาณว่าเจ้าของบ้านเอาใจใส่ต้นไม้ทุกต้น ไม่ปล่อยปละ ทุกเช้าก่อนออกไปทำงานพี่แอ๊ดบอกต้องเดินดูต้นไม้ทุกต้นประมาณชั่วโมง ถึงจะก้าวขึ้นรถไปทำงานได้ เพราะช่วงเย็นไม่มีเวลาดูต้นไม้กลับค่ำดึกทุกคืน ต้องใช้เวลาเช้าๆเท่านั้น

บ้านนี้ปลูกอะไรก็งามไปหมด แม้องุ่นที่ปลูกเป็นซุ้มให้เดินรอดได้ ยังโชว์พวงองุ่นเต็มไปหมดจนแปลกใจว่าพี่เขาเลี้ยงได้อย่างไร เก่งจริงๆ หลักการเลี้ยงองุ่นต้องให้น้ำหยดตลอดเวลาให้แดดจัด ต้องคอยกำจัดแมลงและโรคพืช เลี้ยงแบบไข่ในหินทีเดียว ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่บ้านนี้ปลูกเหมือนเป็นมะม่วงมะยมได้เฉยเลย

วันที่ไปชมสวนพี่แอ๊ด ได้จัดข้าวแช่สูตรอร่อยที่เป็นสูตรที่คุณแม่สอนไว้ โดยเฉพาะกะปิทอดหาที่ไหนทานอร่อยเท่าที่บ้านนี้ไม่ได้ เพราะเชื่อแน่ว่าไม่มีที่ไหนจะยอมใช้เวลาคั่วกะปินาน6ชั่วโมงเหมือนที่ครัวบ้านนี้ พี่แอ๊ดบอกตำราอาหารอร่อยมีอีกมาก ตั้งแต่ ซุปสาคู ไฉ่โป๊ต้มกะทิ กะท้อนผัด ข้าวโพดผัด สุกี้สูตรพิเศษใส่ถั่วงอกและหน่อไม้ ส่วนที่แปลกและไม่เหมือนใครคือลูกระเบิด ใช้มันฝรั่งบด ยัดไส้หมูผัดกับเครื่องคล้ายไข่ยัดไส้ไปทอดให้กรอบนอกข้างในนิ่ม

ไม้ดอกไม้ใบต่างหลบมุมแซมรอบบ้าน ทำให้มองไปทางไหนก็จะพบกับความน่าทึ่งความงามของพันธุ์ไม้ เป็นภาพความงามของศิลปที่ใช้พันธุ์ไม้เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของภาพ ทำให้นึกถึงคำพูดของ สมเถา สุจริตกุล นักเขียนนามกระเดื่อง หลานชายพี่แอ๊ด ที่พูดถึงบ้านหลังนี้เมื่อเขาเคยใช้เวลาในวัยเยาว์ว่า

This place opened the first door for me into the world of great literature and art,and to which I probably own my entire career and the directions my life took.

.........................................

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่