"ดอกไม้หลากสี"

ดอกไม้มีสีเป็นสิ่งล่อตาดึงดูด เป็นคุณสมบัติที่โดดเด่น เหมือนการโปรยเสน่ห์ให้เป็นที่สนใจ เป็นยุทธวิธีหนึ่งของสรรพสิ่งมีชีวิต

ในหุบเขาที่ล้อมรอบไปด้วยภูกระดึง ภูหลวง ภูหอ คือที่ตั้งของวัดป่าบ้านไร่สุขสันต์ วัดที่ห่างไกลจากผู้คน มีเพียงพระหนึ่งรูปจำวัด มีโยมแม่อายุ82ปีคอยหุงหาอาหารให้ฉันท์วันละมื้อ และที่นี่คือที่มีดอกไม้สีขาวดอกหนึ่งไปเบ่งบาน

กุุฎิเล็กๆริมน้ำในวัดป่าบ้านไร่สุขสันต์คือที่พำนักของแม่ชีนพมาศ ที่ใครๆมักจะเรียกติดปากว่าพี่นพ อดีตหัวหน้าสำนักงานตัวแทนธปท.นคร New York อดีตหัวหน้าผู้ประสานงานคณะกรรมการปรับปรุงโครงสร้างธปท.ที่ต้องทำงานร่วมกับผู้เชี่ยวชาญระดับสูงจากประเทศกลุ่ม G7 อดีตผู้ช่วยผู้ว่าการธปท.สายวางแผน และเมื่อเกษียณจากงานในธปท.ยังได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการตรวจสอบกิจการภายในให้ทำงานต่อ พี่นพบอกว่าการบวชหลังเกษียณช่วงนี้ เพียง3เดือน แล้วจะกลับไปทำงานใหม่อีกครั้ง ทำให้ได้หยุดเว้นวรรค กลับมาใช้ชีวิตติดดินติดธรรมดาอย่างที่ควรจะเป็น เพราะเมื่อทำงานเลี้ยงชีพบำรุงขันธ์5ของตน ล้วนพรั่งพร้อมด้วยเครื่องอัฐบริขาน นานาประการ เมื่อได้มาใช้ชีวิตในป่าที่ห่างไกล ใช้เวลาเงียบๆปฏิบัติธรรม ทำอาหารเอง ล้างจานเอง ซักเสื้อผ้าเอง ทำให้เห็นความจริงของชีวิต ว่าที่แท้ทุกวันทุกเวลาตลอดชีวิต เราล้วนทำทุกอย่างเพื่อบำรุงขันธ์5 โดยแท้ ไม่ว่าจะอยู่ในสภาพไหน

ผักพื้นบ้านที่ปลูกลงในภาชนะที่แตกบิ่นตั้งแต่ถังพลาสติก กระป๋องปีป กาละมังผุ ล้วนบ่งบอกว่าทุกอย่างมีค่าถ้าเราสามารถหาทางใช้งานให้เต็มที่ไม่มีอะไรสูญเปล่า อาหารที่ได้มาจากผักที่ปลูก ปรุงแบบไร้น้ำมันและสารปรุงแต่ง เริ่มแต่น้ำพริกมะเขือ ต้มผักสดปนเห็ดและยำมะเขือ คือรายการอาหารที่มีให้ทุกเช้าพร้อมข้าวเหนียวกระติกใหญ่ แต่ความเมตตาของแม่ชีที่เห็นโยมไม่เคยกินข้าวเหนียวเป็นมื้อเช้าเลยต้องลุกมานั่งหุงข้าวเจ้าพร้อมทำกับข้าวเสริมประเภทเต้าหูผัด วุ้นเส้นผัดไข่ให้ได้ทานพร้อมกันไป

ดอกไม้สีชมพูหวานดอกหนึ่งบานห่างจากวัดไปประมาณ7กิโล ที่ีไร่ชื่องามศรี เจ้าของคือพี่งามศรี อดีตพนักงาน ธปท.เหมือนกันแต่พี่งามศรีมาใช้ชีวิตในพื้นที่ 80 ไร่ นี้ตามลำพังกว่า15ปีแล้ว ชีวิตที่แปรเปลี่ยนจากเดิมในกรุงที่เพื่อนฝูงล้วนโด่งดังและโลดแล่นในสังคม กลับเลือกมาใช้ชีวิตในบ้านไม้ริมบึงบัว ทานอาหารง่ายๆจากผลิตภัณฑ์ในไร่แค่ซุปผักสดรสหวานหอม แค่นี้ชีวิตก็ดำรงอยู่ได้แล้ว พี่งามศรี บอกดีใจที่แวะเวียนมาเยี่ยม แต่เมื่อก่อนคุณอ้วนน่ารักมากนะ ตอนนี้ผอมไป สุขภาพคุณเป็นอย่างไรบ้าง นี่แหละน้ำใจของคนรู้จัก ประหนึ่งเหมือนเราจะทำบุญมาด้วยกันแล้วมาเจอะเจอกันได้เรื่อยเพื่อทำบุญต่อกันไปไม่จบ โชคดีที่เราได้เริ่มต้นมาจากสิ่งที่ดีๆ พร้อมทั้งชักชวนว่า พี่ได้ไปสร้างกุฎที่วัดไทยพุทธคยา อินเดีย จะไปพักเมื่อไรไปได้เลย พี่งามศรีบอกต่อว่า ไปปีละเดือนจะดีมากเลย

ดอกไม้สีเขียวบานห่างจากจังหวัดเลยไปร้อยกว่ากิโล ไร่น้ำหวานที่เจ้าของไร่คือคุณเซาะ อดีตนักเคมีที่ผสมหมึกพิมพ์ส่งขายโรงพิมพ์ธนบัตร ชำนาญสูตรเคมีสารพัดสูตร หันเห มาใช้ชีวิตในไร่ผลไม้ขนาด 20 ไร่ เพียงลำพังอีกเหมือนกัน คุณเซาะบอกนี่คือไร่ในฝัน ที่ฝันมานานอยากใช้เวลาปลูกผลไม้เก็บผลไม้ขายตอนกลางวัน กลางคืนใช้เวลาเดินจงกลมทำสมาธิ แต่ความที่งานในไร่หนักมากขนาดคนงานผู้ชายกี่คนกี่คนที่จ้างมายังถอย คุณเซาะต้องทำไร่คนเดียว ฟังแล้วต้องยกนิ้วให้เพราะทุกตารางวาในไร่คุณเซาะล้วนมีมูลค่าเป็นผลผลิตเป็นเงินทั้งสิ้นเพียงแต่ต้องลงแรงมากกว่าการทำงานอย่างอื่น แต่ถึงงานจะหนักอย่างไรคุณเซาะบอกไม่เคยคิดถอย และยังไม่เคยหยุดเดินจงกลมทำสมาธิทุกคืนก่อนนอน

ความเมตตาของแม่ชีที่ได้ขับรถมารับจากบ้านในกรุงเทพฯให้ไปใช้ชีวิตที่จังหวัดเลย แต่ละวันยังเมตตาขับรถพาไปโน้นมานี่พาไปรู้จักวัดและสถานที่สำคัญในเมืองเลยและจังหวัดใกล้เคียง กว่ากลับถึงวัดสามสี่ทุ่มเกือบทุกวัน เป็นความเมตตามหาศาลที่ยากนักที่จะได้พบ แม้แต่ละวันที่ผ่านขณะขับรถแม่ชีจะร้องว่าง่วงมาก ตาจะปิดแต่ไม่เคยหยุดรถเพียงแต่บอกว่าช่วยหยิบเม็ดพริกไทยให้เคี้ยวแก้ง่วง วันสุดท้ายท่านขับรถมาจากเลยพามาส่งถึงบ้านดอกไม้ที่เขาใหญ่ พร้อมอำลาเพื่อขับรถต่อเข้ากรุงเทพฯเพียงลำพังเพื่อวันรุ่งขึ้นจะออกธุดงค์ไปเมืองกาญจนบุรีพร้อมคณะศานุศิษย์พระอาจารย์หมอที่ท่านเคารพ ดอกไม้สีขาวดอกนี้แข็งแกร่งเข้มแข็งเสียเหลือเกิน ได้แต่บอกว่าขอยอมแพ้ ขอพักก่อนคะแม่ชี

กลับมาชมดอกไม้สีสดสวยที่เขาใหญ่ต่ออีกสักหน่อยเพราะอาทิตย์ที่ผ่านหกวันเต็ม จะลุกจะนั่งจะนอน แทบจะกำหนดลมหายใจทุกอิริยาบท มาเจอกลุ่มดอกไม้งาม สาว สาว สาวของพี่ตู่ นารีลักษณ์ ที่นำทีมสาวอักษร มาเฮฮาที่เขาใหญ่ สมาชิกตั้งแต่พี่หญิงตุ้ม พี่ตุ้มที่มาบินตรงจากUSAที่พาคู่ตุนาหงันคุณจอห์นมาร่วมงานให้เพื่อนๆอิจฉาเล่น พี่แอ๊ พี่ตุ่ม พี่เล็ก และพี่ตัวเล็ก สมาชิกใหม่บินตรงมาจากUSAเหมือนกัน มีหญิงระพีี อายุน้อยสุดเป็นตัวแทรก นำเมี่ยงคะน้ามาเป็นใบเบิกทาง เข้ากลุ่มกลมกลืนไปกับพี่ๆ งานนี้ทำให้การใช้เวลาถือศีลแปดมาครบอาทิตย์ที่ทำมาถูกทำลายตบะบารมีหมดภายในพริบตา ด้วยบทสนทนาหมิ่นเหม่ศีลธรรมทุกประเภท ทุกเรื่อง ทำเอาปรับตัวแทบไม่ทัน จะให้ทันได้อย่างไรเมื่อระหว่างทานข้าวเย็น พี่แอ๊ เดินเก็บจานข้าวมาถึงจานของพี่หญิงตุ้ม ราชนิกูลสาวของกลุ่มที่ทานช้ากว่าเพื่อน พร้อม ถามเสียงดังว่า ดอ เสร็จหรือยัง ได้ยินครั้งแรก งง จนต้องแอบกระซิบถามคนนั่งใกล้ว่า ดอ ย่อมาจากอะไรหรือ เสียงตะโกนตอบกลับว่า แดกซ์ ไงจ๊ะ โธ่จะไปรู้ได้ไงละพี่ หนูพึ่งออกมาจากวัด พูดว่า ฉ ฉันท์ กันทุกมื้อ พอมาเจอ ด แทน แดกซ์ เลยอึ้งตามไม่ทัน

ดอกไม้สีสดกลุ่มนี้สดใสไร้กังวล มีแต่เรื่องฮาเรื่องเฮ เป็นเสน่ห์ที่น่าทึ่งไปอีกแบบ

.........................................

ถ้าเข้างมาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่