"Why Wait? Buy Your Own"

the Flowers & Plants Association มอบคำขวัญให้กับสาวๆอังกฤษ ว่า

'Why Wait? Buy Your Own' เป้าหมายเพื่อสาวสมัยใหม่ ให้มีชีวิตอย่างมีความสุข กับตัวเองมากขึ้น

การมีความสุข กับตัวเองคือ ต้องทำอะไรด้วยตัวเอง ไม่หวังรอรับจากคนรอบข้าง สมาคมดอกไม้และไม้ใบของอังกฤษ จึงเสนอว่า การให้บรรลุเป้าหมายดังกล่าว อย่างแรกที่สมควรทำคือ ทำไมไม่ซื้อดอกไม้ให้ตัวเอง แทนที่จะคอยรอรับ campaignนี้ สะใจสาวสมัยยุคนี้เป็นที่สุด

เพื่อให้ campaignนี้ได้ผล เขาเชิญนักจัดดอกไม้สมัยใหม่ที่มีแววโดดเด่น มาจัดดอกไม้แบบง่ายๆ แต่สวยงาม น่ามองให้สาวๆได้ชมกัน กระตุ้นให้เกิดแรงบันดาลใจ ใช้เวลาจัดดอกไม้ให้ตัวเอง ดีกว่าไปมัวเสียเวลารอคอย คาดหวังว่าจะได้รับจากดอกไม้จากคนใกล้หรือคนไกล

นักจัดดอกไม้มีชื่อเสียงของอังกฤษ ตั้งแต่ Jane Packer, Chris Jones, Joe Reilly, Rosie Hughes, Liz Cowling, Mark Howe และ Mari Lawrence ต่างให้ความร่วมมือ เต็มใจที่จะมาช่วยให้เป้าหมายในชีวิตของสาวๆสดใสขึ้นกันทั่วหน้า แถมยังบอกต่ออีกว่า การหาดอกไม้ให้ตัวเองเปรียบเหมือนการให้ความสุขกับตัวเองอย่างใจที่ต้องการ ไม่มีการปรุงแต่งว่าต้องชอบหรือชื่นชมดอกไม้ที่ได้รับมา ทั้งที่บางครั้งเราอาจไม่ชอบสีหรือฟอร์มดอกไม้หรือแพ้เกสรดอกไม้บางชนิดจากหนุ่มๆที่ส่งมาให้ ทั้งการจัดดอกไม้ให้ตัวเองเป็นสิ่งที่คุณเลือกได้อย่างใจจริงๆ

ก่อนวาเลนไทน์ ไก่ อภิตา ชินะปัญญา เมล์มาบอกให้ไปร่วมทำบุญวันก่อนวาเลนไทน์กันที่วัดชนะสงคราม ด้วยตอนนี้คุณจรัญ คุมโรงพักในเขตกลุ่มนี้ทั้งหมด ตำรวจทั้งหลายเลยมาจองวัดทำบุญให้ ไก่บอกงานนี้ ไม่ได้บอกใครมีเพียงสองสามคนในฐานะเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เริ่มทำงาน 25ปีแล้ว เพราะงานนี้แขกเกือบทั้งหมดจะเป็นตำรวจ ทั้งยังบรรยายความรักความหลังฝังใจ วัยกะเตาะของพวกเราว่า ไปไหนมาไหนสมัยก่อนไปด้วยกันเสมอ สามสาว มีจิบ วิมาน สุขยางค์ อีกคน ตอนนี้ ต่างคนต่างมีภาระ กระเจิงไปคนละทิศละทาง ได้แต่ตอบคำเชิญว่า ท่าจะกลับจากเขาใหญ่ไม่ทัน น่าเสียดายที่ไปร่วมงานบุญกับไก่ไม่ทันจริงๆในวันอาทิตย์ วันจันทร์ รีบส่งข้อความไปบอก 'Happy Valentine's Na Ja'
ไก่ มาหา บอกว่านึกว่าใครกันนะส่งรักมาให้แต่เช้า ในฐานะเพื่อนที่มองโลกในด้านความจริง ที่โหดร้าย รีบบอกไก่ว่า

'เธอคิดว่า สามีเธอ จะรักเธอมากกว่าฉันรักเธอหรือไก ่' ไก่หัวเราะอย่างอารมณ์ดี พร้อมบอกว่า ฉันก็หวังอยู่นะ
เอ้อ 'Why Wait? Buy Your Own' นะไก่นะ จำไว้

เป็ด เพียงใจ ปิยะบุตร ย้ายกลับมาจากบรรษัทบริหารทรัพย์สินไทย หรือที่เราเรียกกันสั้นๆว่า TAMC เมื่อก่อน ถ้ามีคนรู้จัก มาฝากลูกเข้าทำงาน จะโทรไปหา คนแบงค์ฯที่ถูกยืมตัวไปทำงานตามที่ต่างๆ สมัย นิ่ม ศรีสกุล รังสิกุล ไปอยู่ Exim Bank ต้องรับเด็กฝากแบบนี้ไปทำประจำ ตอนที่เป็ด ไปอยู่ TAMC ก็เหมือนกัน ต้องโทรไปหา เป็ด บอก ฝากให้เข้าไปทำงานที่ TAMC ให้ได้ประสบการณ์หน่อยนะ แต่ตอนนี้หมดเวลายืมตัวเป็ดจึงกลับมาทำงานที่แบงต์ชาติตามเดิม ช่วงนี้ชมรมศิลปะของแบงค์ เริ่มเปิดเรียนสีน้ำกับอาจารย์สุชาติ วงศ์ทอง อาทิตย์ละครั้ง อาจารย์เป็นศิลปินสีน้ำที่เข้าขั้นบรมครู สอนเก่งสอนสนุก ไม่เครียด ทำได้ก็ดี ทำไม่ได้ก็ดี ไม่ว่า อาจารย์เริ่มสอนไปทีละขั้น ทั้งเป็ดและฉันถึงแม้จะทำงานด้วยกันแต่ไม่เคยได้คุยกันเลยในแต่ละวัน มีแต่ช่วงเย็น ช่วงค่ำ ที่ไปเรียนสีน้ำด้วยกัน ถึงได้เป็นเวลานั่งวาดไปคุยไปได้ ชีวิตทำไมมันเครียดได้ทุกวันนะ แต่ยังน้อยกว่าที่TAMC เป็ดบอก อาจารย์สุชาติสอนให้พวกเรา นักเรียน ทั้งหลาย สเก็ตภาพ จนทุกคนสามารถทำได้ในชั่วโมงที่สี่ของการเรียน อาจารย์บอกว่า ที่นี้เวลาไปไหน มีกระดาษและดินสอติดตัวไปเท่านั้น พวกคุณก็มีความสุขแล้ว นั่งวาดนั่งสเก็ตภาพไปเรื่อยๆ ไม่ต้องรอนั่งเสียเวลากับเรื่องอื่น ความสุข ความเพลิดเพลินเกิดได้ด้วยตัวคุณเอง

ใช่เลยค ะ อาจารย์ 'Why Wait? Buy Your Own'

อาทิตย์นี้บ้านดอกไม้ กลื่นไม้หอมยังอบอวล ดอกเลี่ยนสีม่วงยังสวยหอม เก็บมาปักมาจัดแจกันเต็มทุกห้องทุกมุม จนหายใจแทบไม่ออก เพราะสำลักกลิ่นหอม ทั้งยังมีกลิ่นดอกลำดวนข้างห้องนอนที่รูปดอกสีขาวนวลส่งกลิ่นหอมฉุนยามค่ำคืน ดอกเล็กๆบนต้นแทบมองไม่เห็น ต้องพยายามเงยหน้าเสาะหาดอกเล็กๆบนต้นที่เกาะตามปลายกิ่งสูงลิบๆ ส่วนบ้านบนเนินของพี่ตู่ ดอกหอมหมื่นลี้ ที่พี่ตู่เฝ้าทะนุถนอม ส่งกลิ่นหอมไกลแต่เช้าตรู่ คำว่าเช้าตรู่ของพี่ตู่ต้องนึกให้ออกว่าแปดโมงครึ่งไปแล้วนะ ส่วนดอกอาซาเลียในบ้าน ยังให้ความชื่นใจเจ้าของบ้านต่อมาสามอาทิตย์แล้วยังไม่โรยไม่ราสักดอก ทำไมสวยสดเลียนแบบดอกไม้พลาสติกได้ดีปานนั้นก็ไม่รู้ วันศุกร์ที่พี่ตู่รีบขับรถหนีออกจากกรุงเทพฯเพื่อใช้เวลาค่ำวันศุกร์ที่เขาใหญ่ ทุกครั้งเราจะบ่นกันว่าออกมาวันศุกร์ ค่อยทำให้การเดินทางคุ้มค่าหน่อย ระหว่างทางถ้าไม่มีสายด่วนสายร้อนจาก Boss ที่ตามมาจิกมาจี้ เป็นประจำ คงทำให้การเดินทางลดความเครียดไปได้ แผนการในแต่ละอาทิตย์มักจะดำเนินไปตามสูตรเดิมๆ คือ กินง่ายนอนง่าย จนพี่ตู่เริ่มเห็นสัจธรรมในชีวิตที่เขาใหญ่ว่า มีข้อดีสองประการคือ หนี่งอ้วน สองรวย เพราะ กินได้ทุกอย่างตามมีตามเิกิด ข้าวหมูทอด ไข่ทอดคือเมนูประจำ คุณสมบัติอาหารที่ให้ความอ้วนกับร่างกายแบบนี้ ถูกแสนถูก แล้วจะเอาเงินไปทำอะไรดีละนี้ กลุ้มอีกแล้ว ดีหน่อยที่อาทิตย์นี้ มีผักสลัดที่เพื่อนบ้านปลูกได้งดงาม แบ่งปันมาทานถาดใหญ่ เลยมีความรู้สึกว่าอาทิตย์นี้อุดมสมบูรณ์ ไม่แร้นแค้น อดอยากกันจนน่าสงสาร จะไม่ให้รู้สึกสงสารตัวเองได้อย่างไร เพราะมีอาทิตย์หนึ่งแวะทานข้าวต้มมื้อเช้าก่อนเข้าบ้าน ซื้อคะน้าปลาเค็มกับ ข้าวต้มมาหนึ่งชุด ทานอาหารชุดนั้นสองวันเต็มทั้งข้าวต้มและกับ ทานจนปลาเค็มหมดความเค็ม นึกแล้วสยอง ว่าตอนนั้น ทำไมถึงเป็นไปได้ขนาดนั้น ปล่อยวางจริงๆ มีก็กิน ไม่มีก็ไม่กิน ไม่รู้จะดูแลตัวเองอย่างไร แบบนี้ต้องบอกตัวเองให้จำขึ้นใจเหมือนกันว่า 'Why Wait? Buy Your Own'

ระยะนี้พี่ตู่ไม่ค่อยได้เดินทางไปต่างประเทศ แต่อาทิตย์หน้าจะเริ่มอีกแล้ว ด้วยความที่ใจจรดจ่อกับการมาอยู่เขาใหญ่ทุกอาทิตย์ แต่อาทิตย์หน้ามาไม่ได้ พี่ตู่เงยหน้าถามฉันอย่างงง ระหว่างนั่งทานข้าวกลางวันในวันเสาร์ว่า อาทิตย์หน้าพี่มาไม่ได้ เอ๋!! ไปไหนเหรอ พร้อมขมวดคิ้วหมดสวยไปชั่วขณะ ทำหน้างงใส่ตัวเองต่อไป ฉันได้แต่จ้องหน้าพี่ตู่อย่างงงเหมือนกันว่า แล้วหนูจะรู้ไหม ว่าพี่จะไปไหน พี่ยังไม่ได้บอกเลย พี่ตู่เหมือนจะนึกได้เลยบอกว่า อ้อวันเสาร์ไปสวนสามพรานไปงานม้าก้านกล้วย ส่วนวันอาทิตย์ไปกุสินารา อืนเดีย เป็นทัพหน้าไปดูแลความเรียบร้อย ก่อนสมเด็จพระเทพฯจะเสด็จ ฟังแล้วต้องร้องบอกโอ้โฮ้ เรื่องสำคัญแบบนี้พี่ไม่น่านึกไม่ออก ลืมได้ง่ายๆนะ นี่แสดงว่า อยากมาเขาใหญ่ทุกอาทิตย์ จนเรื่องอื่นแทบจะหมดความสำคัญไปเลยนะ การมีใจจดจ่อที่จะมาเขาใหญ่ทุกอาทิตย์ เป็นที่สงสัย กังขาของบรรดาเพื่อนพ้องในสังคมมากว่า ทำไมถึงอยากมาหนักหนา มาได้ทุกอาทิตย์ จนมีหน่วยกล้าตายคือ คุณตั๊ก ดร.ปานปรีย์ พหิทธานุกร กระซิบถามพี่ตู่ว่า ถามจริงเถอะ ซ่อนผู้ชายไว้ที่เขาใหญ่ หรือเปล่า พี่ตู่ รีบบอก I wish I have one.เลยเงียบไปหมดตั้งแต่นั้น ไม่มีใครกล้าถามอีก ไม่รู้จักพี่เราเสียแล้ว นี่แหละตัวจริงเสียงจริง 'Why Wait? Buy Your Own'

อาทิตย์นี้พี่นพ นพมาศ มโนลีหกุล ผู้ช่วยผู้ว่าการแบงค์ พาเพื่อนสมัยเรียนอเมริกา คุณหญิงปิง ม.ร.ว. สุทัศนีย์ กฤษดากร ที่ใช้ชีวิตการทำงานในอเมริกามา27ปี ตอนนี้กลับมาใช้ชีวิตตามลำพังที่คอนโด หัวถนนสาธร มาแวะพักบ้านดอกไม้ ด้วย บ้านพี่นพที่ซื้อไว้ ปลูกตรงถนนธนะรัชต์ ชื่อพาราไดช์ฮิลล์ ไม่เสร็จเสียที นอนพักไม่ได้ เลยขึ้นมานอนพัก ที่บ้านดอกไม้แทน มีเวลาช่วงเย็นจึงพาไปเดินเล่นชมบ้านต่างๆใกล้เคียง เพื่อให้เกิดไอเดียกับบ้านที่ยังเสร็จ มาถึงบ้านพี่ตู่ชอบใจใหญ่ เห็นมุมต่างๆที่เจ้าของ พาชมว่าทำเองซื้อเองเสียหมดหลัง เลยทำให้พี่นพเริ่มมีแรงบัลดาลใจไปแต่งบ้านบ้าง

ที่จริงพี่นพไปสร้างบ้านไว้ที่จังหวัดเลยหลังหนึ่ง ร่วมหุ่นกันสามคน กะว่าจะเป็นบ้านที่จะใช้ปฏิบัติธรรม สร้างมาหลายปี หมดเงินไปเกือบสองล้าน บ้านยังไม่เสร็จ เพราะบ้านออกแบบเป็นถ้ำ มีน้ำตกไหลผ่านหน้าบ้านทะลุหลังบ้าน มีถ้ำมุดลงไปอยู่ในดินอีก นี่ช่างที่ทำเรียกเงินมาอีกล้านเจ็ด พี่นพเลยต้องกลับมาพิจารณากับเพื่อนธรรมอีกสองคนว่าจะไหวกันหรือเปล่า จะรอถ้ำเสร็จตามแบบไม่รู้เงินจะบานปลายไปอีกเท่าไร ใช้สติบอกสมถะดีกว่า ไม่ต้องเทคนิคมากมายนักก็ได้ สรุปถ้ำที่ตั้งใจสร้างเพื่อไปนั่งเจริญธรรมกว่าจะ่เสร็จอีกนาน เลยหันทิศมาเขาใหญ่ เลยบอกพี่นพว่าบ้านใหม่ที่ซื้อตรงเขาใหญ่ ทำTime Sharing ให้คนมาพักเก็บเงิน แล้วมานั่งเจริญธรรมที่บ้านดอกไม้ดีกว่านะ ใกล้วัด กว่ากันเยอะ เงินค่าเช่าบ้านเก็บไว้ทำบุญ บุญต่อบุญไปเรื่อยๆ เรื่องทำบุญพี่นพ ทำเองมามาก ทุกอาทิตย์ไม่เคยว่าง มีกำหนดไปทำบุญวัดโน้นวัดนี้ตลอด มาเขาใหญ่เตรียมแฮมเตรียมผักมาทำอาหารใส่บาตรพระแต่เช้าตรู่ ทั้งยังบอกเล่าสูตรอาหารที่เคยชอบทำ สมัยเรียนหนังสือและสมัยไปทำงานอยู่อังกฤษ ช่วงนั้นตำราอาหารเพียบ พอกลับมาเมืองไทย ไม่มีเวลาทำอาหารเอง พอได้มาพักบ้านดอกไม้เสาร์นี้ มีโอกาสแสดงฝีมือเต็มที่ พร้อมรับปากว่าคราวหน้าจะเตรียมของสดของแห้ง ตามตำรากุ๊กเอกระดับโลก ที่มีตำราฝุ่นเกาะอยู่ที่บ้านเพียบ มาทำให้ทานมากกว่านี้ การทำอาหารใส่บาตรของพี่นพ จึงเป็นเรื่องเพลินใจคนทำและคนรอทาน เป็นที่สุด เมื่อเห็นพี่นพ ทำบุญมากๆแบบนี้ ทำให้นึกถึงว่า นี่ก็เป็น ตัวอย่างของ 'Why Wait? Buy Your Own' อีกเหมือนกัน เรื่องของบุญต่างต้องทำกันเอง จะรอให้ใครมาทำบุญให้ไม่ได้ เหมือนที่ชอบสั่งกันหนักหนาว่า ชอบกินนั่นกินนี่ ตายไปอย่าลืมตักบาตร ทำบุญส่งไปให้ด้วยนะ

หวังและรอแบบนี้ ทายได้เลยว่าต้องเป็นผีที่ผอมโซ หมดเรี่ยวแรงมาหลอกคนแน่ๆ

น่าขอบคุณthe Flowers & Plants Association ที่มอบคำขวัญ 'Why Wait? Buy Your Own' เพราะถ้ามัวแต่ รอ รอ รอ ชีวิตสิ้นสุดลง ตรงรอไปเรื่อย จุดสุดท้าย จะได้อย่างที่รอหรือเปล่าไม่มีใครบอกได้ บางคนแน่ยิ่งกว่านั้น บอกจะรอไปเรื่อย

ชาตินี้ไมได้ จะรอไปถึงชาติหน้า

ฟังแล้วกลุ้ม จนขนลุก ชาตินี้ไม่ได้ ชาติหน้าจะไปได้อย่างไร สงสัยจริง

---------------------------------

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่