"ดอกจิกริมทะเลอันดามัน"

ดอกไม้ริมทะเลอย่างดอกจิกที่มองดูแสนบอบบาง ไม่น่าจะอยู่รอดริมทะเลได้ แต่ความอ่อนโยนของดอกจิก อาจเป็นคุณสมบัติที่สำคัญที่ทำให้ดอกจิกอยู่รอด ท่ามกลางความปั่นป่วนรุนแรงที่ซัดเข้ามากระทบ

เพราะคำโฆษณา เที่ยวช่วยไทย ทำให้กลุ่ม Artist สมัครเล่น ลูกศิษย์อาจารย์อิงอร หอมสุวรรณ์ 9 คน ยอมบินไปกระบี่ 2 วัน เพื่อเก็บภาพทะเลสวยริมหาดนาง นอกจากจะไปวาดทะเลให้เห็นของจริงแล้ว ยังช่วยให้บรรยากาศริมทะเลอันดามันที่งดงามของไทย คึกคักสนุกสนาน กลบความชอกช้ำจากภัยธรรมชาติเมื่อสองเดือนที่ผ่านมา ด้วยถือว่ายังมีคนเป็นที่ทำมาหากินเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง รอคอยการกลับไปของนักท่องเที่ยวอยู่อย่างไม่สิ้นหวัง ช่วงเวลาสองวันที่อยู่ริมหาดกระบี่ของกลุ่มนี้ ที่สรุปกันแล้วว่า จะตั้งชื่อกลุ่มว่า เที่ยวไป วาดไป กินไป เพราะสนุกกับการวาด สนุกกับการเปลี่ยนบรรยากาศและเจริญอาหารทุกมื้อไม่ถอย โดยเฉพาะ Lobster ตัวใหญ่เนื้อแน่นที่สั่งมาทานในตอนค่ำ ทานกันอย่างไม่เหลือซากแทบจะคิดเงินไม่ถูกว่าในจานเป็นรายการอาหารอะไร ช่วยให้ริมหาดกระบี่มีสีสดขึ้นมาบ้าง

ริมหาดนาง จังหวัดกระบี่ นอกจากทะเลสวยแล้ว ต้นไม้ใหญ่ๆอย่างจิกทะเลที่ลำต้นสูงใหญ่ ออกดอกสีชมพูอมขาวเต็มต้น ดอกจิกทะเลจะทะยอยบานตอนค่ำคืน เช้ามืดจะล่วงหล่นเกลื่อนพื้นหาดทราย เวลาเห็นดอกจิกล่วงหล่นลงพื้นจะสนุกมาก ดอกที่เหมือนร่มจะหมุนคว้างเหมือนลูกข่าง ล่วงปุ ตั้งตรงบนพื้นทราย สวยแปลกไม่เหมือนดอกไม้อื่น

การวาดภาพ ถ้าดูจากของจริงเป็นแบบ จะเห็นแสงและเงาที่ช่วยให้ภาพมีน้ำหนักและมีชีวิตมากขึ้น มุมต่างๆริมทะเลทุกมุม สามารถเป็นแบบได้หมด แสงที่กระทบพื้นผิวทะเล ทำให้สีน้ำทะเลเปลี่ยนไปได้ ทุกช่วงเวลา ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ พอเห็นสีท้องฟ้าเปลี่ยน อาจารย์จะเรียกลูกศิษย์ให้มาดูการสาธิต วาดแสง สีเงา แต่ละช่วง ทุกคนเลยได้เห็นของจริงว่า สีจริงกับสีในภาพวาดให้เหมือนกันได้แบบไหน

การไปนั่งวาดภาพริมทะเล ดีอย่างหนึ่งคือเป็นที่โล่ง ทุกคนสามารถเลือกมุมสบายของตัวเองลงวาดภาพได้มากมาย นั่งมุมไหนเบื่อหรือแดดส่องหน้านานไปแล้ว กลัวว่าเดี๋ยวต้องเสียเงินค่ารักษาฝ้าบนใบหน้าโดยใช่เหตุ ก็ลุกย้ายกระเถิบไปมาได้ แต่ถึงแม้จะนั่งมุมใกล้กัน มองทะเลจุดเดียวกัน ทุกคนช่างสามารถวาดออกมาได้ไม่เหมือนกัน อย่างน่าทึ่งเพราะรายละเอียด ตามที่สายตาของแต่ละคนเก็บไว้ไม่เท่ากัน บางคนเห็นต้นไม้ใหญ่เด่น บางคนเห็นเขาเด่น บางคนเห็นเรือสามลำ บางคนเห็นคนห้าคนเดินชายหาด บางคนเห็นคนนอนริมหาด บางคนเห็นเก้าอี้ริมทะเล สิ่งเหล่านี้คือส่วนที่ทุกคนต่อเติมเสริมลงไปในภาพ

การไปวาดภาพหลายๆคนในที่เดียวกันนั้น ความสนุกอยู่ที่ได้เห็นมุมมองของภาพเดียวแต่สามารถวาดออกมาได้แตกต่างกันอย่างไม่น่าเชื่อ คือแต่ละคนจะเติมความเป็นตัวเองลงในภาพ เป็นเรื่องแปลกแต่จริง และที่สำคัญระหว่างการวาดภาพเมื่อเมื่อยเราสามารถเดินไปนั่งคุย นั่งมองเพื่อนๆวาดว่าเป็นอย่างไร สวยแค่ไหน เช่นพี่จรูญ วาดภาพใส่แว่นตาดำ ภาพที่วาด ออกมาสีมืดกว่าความเป็นจริง จนโดนทุกคนล้อพี่อย่างไม่เกรงใจ หรือพี่ติ๋ม เจ้าแม่สาละเปาทับหลี ที่มีชื่อ ทำไปพอเมื่อย พวกเราจะแอบไปกระซิบถามรายการสูตรอาหาร ว่าอันนี้ทำอย่างไร อันนี้ต้องใช้เทคนิคอะไรบ้าง พี่ติ๋มเล่าบอกได้หมด แถมยังบอกว่า คราวหน้าเรามาจัดทำครัวพร้อมวาดภาพกันดีกว่า

ส่วนพี่โด่ง"ดร.รวีวรรณ ประกอบผล" ถูกแต่งตั้งให้เป็น Fund Manager ทุกคนให้พี่โด่งรับผิดชอบนำเงินไปลงทุนให้เกิดดอกผลใช้เป็นค่าใช้จ่าย ในการไปวาดภาพตามที่ต่างๆ พี่โด่งทำหน้าที่ได้ดีมาก วาดภาพไป โทรคุยกับ Brokerไป พอวางหูเสร็จรีบรายงาน ตอนนี้หุ้นตัวนี้ขึ้น ตัวนั้นลง เสียงโทรศัพท์เข้ามาเป็นระยะๆ พร้อมสั่งซื้อตัวนี้ราคาเท่านี้ ตอนนี้ได้เงินเท่านี้ ส่วนตัวนั้นจะได้ปันผลเท่านี้ สรุปแล้วจะได้เงินเท่านี้ ฟังรายงานไปเรื่อยๆบวกลบคูณหารจนงงไปหมด แต่ที่แน่ๆรายการไปวาดภาพสวนโมเนต์ที่ฝรั่งเศส คงได้มีพ่วงต่อไป ดูภาพของแวนโก๊ะที่เนเธอร์แลนด์ ได้อย่างสบายเพราะรายได้เหลือเฝือจากการลงทุนของพี่โด่งที่ทำให้พวกเรา

ริมหาดกระบี่ ทะเลอันดามัน ยังสวย สวยเหมือนเดิม เพียงสองวันริมทะเลของสัปดาห์นี้อาจไม่ยาวนาน แต่ความสดใสของท้องทะเล ความสดชื่นของอากาศ ไม่เคยเปลี่ยน การสัมผัสทะเลอันดามัน ของกลุ่ม เที่ยวไป วาดไป กินไป กลายเป็นภาพสีน้ำที่เก็บลงไว้ในกระดาษขาวแต้มสีฟ้าเขียวอมม่วงครามน้ำทะเล

แม้จะเก็บภาพทะเลอันดามันริมหาดนาง กระบี่ ไม่ได้ครึ่งสวยสมจริง แต่ทุกภาพของทุกคนล้วน มีความสนุกของพวกเราซึมลงไปในภาพ อย่างลงตัว

---------------------------------

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่