"โลกใบไหน"

โลกของเรา โลกของเขา โลกของใครเป็นแบบไหน ไม่มีใครรู้ รู้แต่ว่าโลกทั้งใบมีส่วนผสมปนเป ถ้ารู้จักจัดรู้จักเลือก ชีวิตคงรื่นรมย์ได้บ้างนะ

อาทิตย์นี้น้องตั๊ม น้องตาล น้องเล็กๆ ตัวโตคนหนึ่ง ตัวกลมคนหนึ่งชักชวนไปเที่ยวดูต้นไม้พร้อมหาของกินอร่อยๆเป็นของแถม

สาเหตุคือ email ที่ส่งมายั่วต่อมน้ำลายของทุกคนเรื่องร้านกุ้งเผาที่อยุธยา ทุกคนในสำนักงานเห็นภาพกุ้งตัวใหญ่ มันสีเหลืองเยิ้มแทบจะหยดออกมาจากจอ Computer ทำให้ทุกคนที่ได้รับ mail ร้องออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่า จะกินกุ้ง จะกินกุ้ง สุดท้ายน้องตาลและน้องตั๊มที่อดทนรอทั้งสำนักงานต่อไปไม่ไหว บอกไปกินกันก่อนก็แล้วกันนะพี่ แล้วแวะดูต้นไม้ด้วย งานนี้จึงเริ่มต้นที่อยุธยา ร้านรวยกุ้งเผา กว่าจะกินกุ้งเสร็จ สามคนบอกจะเลิกกินกุ้งไปอีกหนึ่งปี ด้วยความเลี่ยน ทั้งมันกุ้งเนื้อกุ้งเหมือนจะจุกจนล้นอก

กินกุ้งเสร็จ ไม่พอ น้องตั๊มบอก ต้องแวะซื้อของฝากกลับกรุงเทพฯ งานนี้ขับรถหลงซ้าย หลงขวา วนหน้าถอยหลัง จนน้องตาลต้องวิ่งลงจากรถไปถามทางตำราจตรงป้อมยาม ว่าพี่ขา พี่ขา ขนมสายไหมนะคะ ไปซื้อตรงไหนคะ ถามมาหลายจุด ขับรถวนไปมาจนตาลายแล้วคะ ตำรวจคงขำ รีบบอกทางว่า ขับตรงไปอย่างเดียว ไม่ต้องเลี้ยว จนถึงโรงพยาบาลอยุธยา สายไหมเจ้าอร่อยอยู่หน้าโรงพยาบาลอยุธยา กว่าจะได้กิน เสียน้ำมันรถไปครึ่งถัง จนต้องแวะเติมน้ำมันก่อนกลับกรุงเทพฯ แต่สองหนุ่มสาวไม่เข็ด บอกพี่ๆเราออกมาแบบนี้เดือนละครั้งนะ หาของกินอร่อยๆ ชมวิวธรรมชาติแบบเช้าไปเย็นกลับ สนุกจังเลยนะ น้องตาลมีความสุขม๊าก มาก ...

โลกของเด็ก กินอิ่มนอนหลับ ก็มีความสุขแล้ว...

.

โลกของเธอ โลกของเขา หมุนย้อนกลับตีลังกา น้องตั๊ม น้องผู้ชายตัวโต เล่าว่า ผมกลับบ้านดึก แม่นั่งรอทุกคืน แม่บอกเป็นห่วง กลัวถูกคนหลอก ฟังแล้วอดขำไม่ได้ ก็น้องตั๊มนั้นไปอยู่ New York จนจบปริญญาโท จาก Cornell มหาวิทยาลัยTop 5 ของอเมริกามา ชีวิตผ่านมาถึงขั้นนี้แล้ว คุณแม่ที่บ้านยังอดตาหลับ มานั่งรอลูกชายกลับบ้าน ตีหนึ่งตีสองเพราะไปนั่งร้องเพลงกับเพื่อนที่สำนักงาน ที่อย่างน้อยอาทิตย์ละครั้ง นัยว่าคลายเครียดจากงาน ส่วนน้องตาล บอก หนูนะพี่ วันไหนกลับบ้านสองทุ่ม แม่ทำหน้างงๆ วันไหนกลับสองโมงเช้า แม่ถามว่าออกไปไหนมาแต่เช้าลูก โถ แม่ไม่รู้หรือหนูไม่ได้กลับบ้าน ด้วยความที่กลับดึกหรือไม่กลับเลยจนแม่ชินตั้งแต่เรียนโทที่ศศินทร์ ทำรายงานบ้านเพื่อนดึกดื่นจนต้องค้างบ่อยมาก หนูตาลบอกฝึกแม่จนชิน ทั้งยังยุ น้องตั๊มว่า เริ่มฝึกแม่ให้ชินแบบของตาลบ้างซิ จะได้ไม่มีปัญหา

เรื่องของต้นไม้ น้องตั๊มนั้นรักอย่างฝังจิตฝังใจ ตอนไปเรียนอเมริกา โชคดีที่Cornell University มหาวิทยาลัยกลางกรุงNew York ล้อมรอบไปด้วยไม้ใหญ่มากมายจนเป็นป่าขนาดย่อม ช่วงใบไม้ผลิ ต้นแมคโนเลียสีม่วงเข้มดอกใหญ่ บานพร้อมกันไปทั่วมหาวิทยาลัย น้องตั๊มแทบจะอยากขอมหาวิทยาลัยขุดกลับกรุ่งเทพฯ ตอนนี้ได้แต่บอกให้เพื่อนเอาเมล็ดกลับมาให้ จะลองเพาะดูซิว่า จะขึ้นไหม ดังนั้นไม่ว่างานต้นไม้มีที่ไหน น้องตั๊มไม่เคยพลาด ไปเดินได้ไม่เบื่อ ไปแล้วไปอีก ทำเอาคนรักต้นไม้ตัวจริงแบบพี่แทบฝ่อไปเหมือนกัน เพราะสู้แรงเดินน้องไม่ไหว บางงานตั๊มชวนไปสามครั้ง ทุกครั้งตั๊มได้ต้นไม้กลับมาจากงานไม่ซ้ำกันได้ทุกที โดยเฉพาะไม้แปลกๆยืนต้น มีดอกสวยๆซื้อเก็บ ไว้มากมายเต็มบ้าน ผลสุดท้ายเมื่อสัปดาห์ที่แล้วมาบอกว่า พี่ๆแม่ตั๊มขู่ว่าจะหนีออกจากบ้าน ถ้าตั๊มซื้อไม้ใหญ่เข้าบ้านอีก แม่ไม่มีที่จะหายใจอยู่แล้ว ต้นไม้เต็มบ้าน แม่ชอบบ้านโปร่งๆ เลยไม่รู้ว่าน้องตั๊มรักต้นไม้จริงหรือตั้งใจจะ กลั่นแกล้งแม่อายุเจ็ดสิบให้หนีออกจากบ้านให้ได้กันแน่ เพราะตั้งแต่แม่พูด น้องตั๊มยังไม่เคยหยุดซื้อต้นไม้เข้าบ้านเลยนี่ เงินเดือนแต่ละเดือนหมดไปกับต้นไม้ อาทิตย์นี้ตั๊มได้ต้นจิกนมยาน จากก้ามปูทรอปิเคิลแกลลอรี่ ของอาจารย์สุรัชต์ วัณโณ พร้อมต้นไม้แปลกๆอีกสี่ห้าต้นกลับบ้านอีกแล้ว สงสารคุณแม่น้องตั๊มจัง ขู่ลูกชายไม่ได้ผล

ส่วนน้องตาลกำลังหลงรักพวก Fern & Moss เกาะกระถาง น้องตาลบอกมองแล้ว รู้สึกเย็นน่านอนหลับพิงสบายดีนะคะ สองหนุ่มสาวนัดต่อว่า เดี๋ยวน้องสองคนจะมานั่งทำแผนธุรกิจเกี่ยวกับต้นไม้ของเราสามคนที่นี่ดีไหม ทำเสร็จแล้วให้พี่ดูว่าเข้าท่าไหม ดูน่าสนุกนะ ถ้าเราทำธุรกิจเกี่ยวกับต้นไม้ แบบที่ไม่มีใครทำได้เป็นระบบมาก่อน นี่คือความปรารถนาของคนสามวัยใจตรงกัน... อยากให้เกิด...โลกธุรกิจใหม่ๆเกี่ยวกับต้นไม้....

อาจารย์จ่อน"อัปสรสุดา ศิริพงศ์" ศาสตราจารย์ประจำภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางทะเล จุฬาฯ พึ่งกลับจากไปเข้าสัมมนา Research Lab Tsunami ที่แอตแลนตา กว่าสามเดือนตั้งแต่เกิดTsunami ที่ภาคใต้ อาจารย์ไม่ได้หยุดพักเลย บินไปเก็บข้อมูลภาคใต้ตั้งแต่แรกเริ่ม ประสบการณ์ที่เจอะเจอ เล่าให้ฟังได้เป็นเล่ม จนเดี๋ยวนี้ยังเดินสายเรื่อง Tsunamiไม่จบ ด้วยเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่อง Ocean Wave คนเดียวที่จบจาก Script สถาบันที่ดีที่สุดของโลกที่สอนเกี่ยวกับ Physic ทางทะเล ก่อนจะเดินทางไปเป็น Co-Chair เกี่ยวกับ Tsunami ที่จะจัดขึ้นที่บาหลี ลานคงเริ่มจะขาด อาทิตย์นี้อาจารย์ บอกไปเที่ยวกันดีกว่าเลยชักชวนกันมาบ้านดอกไม้ มาแล้วก็ไม่เคยนั่งพักเฉยๆ เดินถ่ายรูปเล่นในสวนหมดไปสองร้อยกว่ารูป อาจารย์จ๋อนนั้นรักการถ่ายรูปดอกไม้มาก ทั้งยังชอบซื้อหนังสือภาพดอกไม้สวยๆสวนสวยๆ เก็บไว้นั่งอ่านนอนอ่านเล่นแก้เครียด เวลาซื้อกล้องใหม่แต่ละครั้งต้องถามคนขายให้แน่ใจว่า กล้องนี้ถ่ายรูปดอกไม้ชัดแน่นะ ถ้าไม่ชัดไม่สวยไม่ซื้อเด็ดขาด ...โลกของความรุนแรงจากภัยธรรมชาติและโลกความงามของดอกไม้ วิ่งวนไปมาในตัวอาจารย์จ๋อนตลอดเวลาได้เหมือนกัน

อาทิตย์นี้ ดอกไม้บานให้ชื่นใจเต็มสวน ตั้งแต่ว่านหาวนอนสีขาวแต้มม่วงที่บานมาสองอาทิตย์กว่าแล้ว จำปีสีนวลดอกเต็มต้น จนปีนเก็บมาใส่จานวางได้รอบบ้าน ดอกเอื้องเหลืองพราวสดใสเกาะตามคาคบต้นไม้ ตามทางเดินเป็นระยะ ช่วงนี้ต้นไม้เริ่มได้ฝนจึงเขียวแตกใบออกดอก แถมอากาศเย็นฉ่ำหลังฝนไม่ผิดฤดูหนาวแต่ดีกว่าที่อากาศไม่แห้งเพราะฉ่ำฝน

บอกไปก็ไม่เชื่อว่ามัน Cool แถมยังเยาะเย้ยกลับมาอีกว่า กรุงเทพร้อนจะตาย ไปอยู่โลกไหน ฝันไปหรือเปล่า

แม้อย่างน้อยมันเป็นโลกของฝันดีละน่า จนไม่อยากกลับมาพบกับโลกของฝันร้ายที่กรุงเทพฯอีกเลย

---------------------------------

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่