"Spiced with Life "

พืชอย่างเครื่องเทศไม่ได้ใช้เพื่อปรุงรสอาหารเพียงอย่างเดียวเสียแล้ว การจัดสวนสมัยใหม่ของตะวันตก ความคิดเรื่องนำไม้กลุ่มเครื่องเทศ มาปลูกรวมกับไม้พื้นเมืองเพื่อให้กลิ่นพันธุ์ไม้ของเครื่องเทศอบอวลในสวน สร้างบรรยากาศClassicที่กำลังนิยมกันมากทีเดียว

ตอนนี้สวนในอังกฤษ กำลังได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมของอินเดียมากขึ้น ไม่พ้นในเรื่องของเครื่องเทศ สวนในอังกฤษเริ่มมีต้นไม้ที่เป็นเครื่องเทศจากอินเดีย มาปลูกแซมประดับสวนกันมากขึ้น ด้วยเหตุผลง่ายๆคือเริ่มรู้สึกคุ้นเคยกับกลิ่นเครื่องเทศ เริ่มยอมรับว่ากลิ่นเครื่องเทศในบรรยากาศที่สดชื่นของอังกฤษนั้น เพิ่มกลิ่นสดชื่นแบบสบายๆชื่นใจมากขึ้นไปอีก แม้แต่ผลมะนาวยังมาเสียบปักร่วมแจกันกับดอกเดซีสีเหลือง ประดับประดับโต๊ะอาหาร ให้ทั้งความสวยแปลกตา กลิ่นหอมสะอาดชื่นใจควบคู่กันไป

พี่จิ๋ม วรนาถ อนุสรนิติสาร มี Spiced with Lifeในชีวิตตอนนี้คือเรียนภาษาจีนกลางกับ Jiang Tongหรือชื่อเป็นฝรั่งว่า Terissa พี่จิ๋มบอกว่ารู้ไหม เขาว่ากันว่า ต้องเรียนรู้ภาษาใหม่ๆทุก 7ปี ให้เวลาทุก 7ปีในชีวิตเรียนรู้ภาษาใหม่ๆ Zhong Wenbu Hen Nan แปลเป็นไทยว่า ภาษาจีนไม่ยากเลย นั่นคือประโยคที่ พี่จิ๋มบอก ความสุขของการเรียนภาษาใหม่ๆ เหมือนการเรียนศาสตร์ใหม่ๆ ได้รู้อะไรมากขึ้น ชีวิตไม่จำเจ เพียงอาทิตย์ละ 2 ชั่วโมง ให้อะไรมากมาย พี่จิ๋มบอกน่าจะเรียนนะ ชวนให้ไปเจอ Terissa เพื่อทานข้าวด้วยกันมื้อหนึ่ง ชีวิตสาวปักกิ่งคนนี้ Spicedไม่เบา เธอจบจากมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ที่สอบเข้ายากที่สุดในโลกก็ว่าได้เพราะเทียบกับปริมาณคนสมัครเรียนกับคนที่สามารถเข้าไปเรียนได้ ไม่รู้สัดส่วนเป็นหนึ่งต่อกี่พัน เธอเข้าไปเรียนได้นับว่ายอดแล้ว เธอได้ทุนปริญญาโทต่อบริหารธุรกิจที่ AITเมืองไทย พบรักกับนักศึกษาชาวฝรั่งเศส แต่งงานแล้ว ไปใช้ชีวิตในฝรั่งเศสสามสี่ปี มาเมืองไทยเพราะสามีได้งาน Finance ส่งมาทำงานเมืองไทย Terissa เล่าเรื่องสมัยเด็กๆให้ฟังเมื่อใช้ชีวิตอยู่ปักกิ่ง ชีวิตเธอมีสีสรรน่าฟังเป็นเด็กสาวที่สดชื่น และมีความคิดเป็นของตัวเอง เธอกล้าแหวกประเพณีแต่งงานกับคนต่างชาติ วันแต่งงานของเธอญาติที่มาร่วมงานร้องไห้โฮทั้งงาน เพราะไม่อยากให้แต่งงานกับคนต่างชาติ เมื่อเห็นทุกคนร้องไห้เหมือนงานแต่งเป็นงานศพ แฟนเธอตกใจบอกว่า ฉันทำอะไรผิดเหรอ ฉันไม่น่าแต่งงานกับเธอเลยTerissa ทำไมทุกคนร้องไห้ขนาดนี้ ฉันทำอะไรผิดเหรอ ฟังแล้วอดหัวเราะดังๆนึกถึงเห็นภาพชัดเจน ว่าวัฒนธรรมตะวันออกและตะวันตก พบกันมักมีเรื่องให้ชวนขำได้เสมอ จบรายการวันนั้นด้วยคำสอนภาษาจีนกลางจากTerissa ว่า Ke Ke Kou Kle เค เค โค เค่ล คือภาษาจีนของ Cola Cola เธอบอกคำแปลว่า To mouth with happiness ของที่กินเข้าปากและมีความสุข นี่แหละความสนุกของการเรียนภาษา ถ้าได้เรียนรู้เรื่องสนุกๆเป็น Spiced with Life ไม่ใช่เรียนแบบ Ma Ma Hoo Hoo มา มา ฮู ฮู แปลว่า So So ในภาษาอังกฤษ หรือภาษาไทยว่า งั้นๆแหละ

Helen ลูกสาวพี่จิ๋ม มาลินี ทองโสภิต บินกลับมาจากลอนดอกเพื่อมาต่อพาสปอร์ตไทยและอังกฤษที่หมดอายุ Helenเป็นเด็กสาวขี้เล่น เธอเห็นกล้องเธอต้องโพสท่าแบบแปลกๆให้ได้เห็นเสมอ เธอเรียนจบถ่ายรูปแต่กลับต้องนั่งทำงานในสำนักงานของ British Petrolium ชอบชีวิตกลางแจ้งมากกว่านั่งทำงานประจำ ทุกครั้งที่บอกเจ้านายว่าจะลาออก เจ้านายจะตอบว่าจะขึ้นเงินเดือนให้และย้ายไปทำหน้าที่ใหม่ได้ทุกครั้งไป ชีวิตช่วงที่มาเมืองไทยปีละครั้งสองครั้งจึงเป็นการใช้ชีวิตกลางแจ้งที่เธอว่ายน้ำตากแดดได้ทั้งวัน เป็นเครื่องเทศปรุงชีวิตของเธอจริงๆ

รศ. อัปสรสุดา ศิริพงศ์ ภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางทะเล คณะวิทยาศาสตร์ ตอนนี้ กำลังศีกษาประเมินความเสี่ยง จากสึนามิในด้านการจัดการชายฝั่งทางด้านกายภาพ ระบบ lifeline และด้านชีวภาพโดยเฉพาะปะการัง โดยอาศัยข้อมูลที่ได้มาจากแบบจำลอง MOST ของ NOAA/PMEL ของคลื่นสึนามิที่มากระทบฝั่งทะเลอันดามันของไทยเป็นหลัก อาทิตย์นี้ อาจารย์จ้อน พาไปนั่งชมวิวอ่าวไทยปากแม่น้ำ ด้วยเฮลิคอปเตอร์ของมหาวิทยาลัยเกษตรฯ อาจารย์จ้อน นั้นมีSpiced with Lifeได้ทุกเวลา แม้วัยหกสิบปี อาจารย์ไปกลับสหรัฐเพื่อพบผู้เชี่ยวชาญด้านคลื่นสึนามที่นั่นได้ทุกสองอาทิตย์ อาทิตย์นี้อยู่เมืองไทย อาจารย์เลยพาไปดูป่าเชิงเลน บริเวณอ่าวไทย ปากแม่น้ำเพื่อทำ โครงการของการไฟฟ้านครหลวง ที่ได้ว่าจ้างศูนย์บริการวิชาการแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ให้ดำเนินโครงการประสิทธิภาพการทำเขื่อนดักตะกอน และความเจริญเติบโตของพันธุ์ไม้ป่าชายเลน บริเวณบ้านแหลมสิงห์ อ . พระสมุทรเจดีย์ จ. สมุทรปราการ บริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยา ที่กำลังประสบปัญหาแผ่นดินถอยร่น โครงการนี้ ใช้เวลา10 เดือน ตั้งแต่มีนาคม สิ้นสุดธันวาคม 2548

มองจากมุมสูงชายฝั่งทางด้านตะวันตกของปากแม่น้ำเจ้าพระยา ระยะทางยาวตามแนวชายฝั่งประมาณ 12.5 กิโลเมตร เห็นแล้วน่าตกใจที่แผ่นดิน บริเวณนี้การกัดเซาะชายฝั่งเกิดขึ้นอย่างรุนแรง จากสถิติที่เก็บไว้ในระยะเวลา 28 ปี ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2512 ถึงปี พ.ศ. 2540 พบว่า พื้นที่ชายฝั่งในแนวราบที่ถูกกัดเซาะหายไปเป็นระยะทางประมาณ 300-500 เมตร อัตราการกัดเซาะเฉลี่ย 17-19 เมตรต่อปี บริเวณที่เป็นชุมชนริมชายฝั่ง ความเสียหายรุนแรงกว่าบริเวณที่เป็นป่าชายเลน หรือเป็นพื้นที่รกร้างว่างเปล่า มองเห็นสิ่งก่อสร้างบางแห่งถูกน้ำทะเลกัดเซาะจมหายไปในทะเล ที่วัดขุนสมุทราวาส เห็นโบสถ์อยู่โดดเดี่ยว ต้นไม้ที่มองเห็นรอดอยู่เป็นพืชพรรณที่ขึ้นปกคลุมบริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยา พรรณไม้ในป่าชายเลน คือต้นโกงกาง

ศาสตร์ที่อาจารย์จ๋อนศึกษา นั้นน่าสนใจ การศึกษารูปร่างฝั่งทะเลและความลาดชันของพื้นทะเล ชนิดของฝั่งทะเล จากแผนที่ภูมิประเทศและแผนที่เดินเรือ ภาพถ่ายทางอากาศ ภาพถ่ายภาคพื้นดิน และภาพถ่ายดาวเทียมช่วยให้เห็นว่า ชายฝั่งทะเลบริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยา จากแต่เดิมเคยเป็นพื้นที่สะสมตัวของตะกอน เนื่องจากเป็นดินดอนปากแม่น้ำ (river delta) ทำให้พื้นที่งอกขยายออกไปเรื่อยๆ แต่ในปัจจุบัน บริเวณนี้ประสบปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งรุนแรง เกิดการสูญเสียพื้นที่ชายฝั่งไปเป็นจำนวนมากในแต่ละปี ภาพจากดาวเทียมแลนด์แสทในช่วงเวลาต่างๆกัน พบการเปลี่ยนแปลงของแนวชายฝั่ง ซึ่งมีผลให้พื้นที่บางส่วนเพิ่มขึ้น และบางส่วนลดลง โดยมีอัตราการลดลงของพื้นที่สูงกว่าอัตราการเพิ่ม ข้อมูลเหล่านี้เป็นข้อมูลที่ถูกบันทึกด้วยระบบข้อมูล ที่ติดตั้งอยู่บนดาวเทียมซึ่งอยู่สูงจากพื้นดินมากกว่า 500 กิโลเมตร โดยเฉพาะดาวเทียม Landsat อยู่ห่างจากพื้นผิวโลกประมาณ 900 กิโลเมตร จริง ๆแล้ว เนื่องจากระยะห่างของดาวเทียม อาจารย์จ๋อนบอกว่า ข้อมูลจึงมีทั้งความผิดพลาดเชิงคลื่นและความผิดพลาดเชิงเรขาคณิต ก่อนจะทำการวิเคราะห์ จำเป็นต้องมีการปรับแก้ความผิดพลาดเชิงคลื่น (Radiometric correction) อาจผิดพลาดได้จาก ความคลาดเคลื่อนของอุปกรณ์ความเข้มของแสงในเครื่องกวาดรับข้อมูล จากอิทธิพลของชั้นบรรยากาศ ต่อการแพร่กระจายของพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้า (Atmospheric Effect on Radiation) และจากมุมแสงอาทิตย์ (sun angle) ที่แตกต่างกันในแต่ละช่วงเวลาเก็บข้อมูล เมื่อปรับแก้ตามนั้นแล้วถึงจะเกิดความความมั่นใจ ในค่าที่วัดได้ ฟังแล้วเหนื่อย แค่นั้นยังไม่พอ การเกิดพายุหมุนเขตร้อนผ่านประเทศไทย ในรอบ 48 ปี มีพายุเข้ามา 164 ลูก ดินดอนปากแม่น้ำเจ้าพระยา ที่มีน้ำทะเลท่วมถึง ความลาดชันมีน้อย เป็นหาดเลน รับลมมรสุมตลอดปี ไม่มีสิ่งกำบังคลื่นลม และกระแสน้ำ สิ่งเหล่านี้มีผลต่อการกัดเซาะมากขึ้น คือมีการกัดเซาะตลอดปี

ได้แต่บอกกับอาจารย์จ๋อนว่า สงสัยต้องเริ่มคำนวณกันแล้วมั๊งว่า อีกกี่ปีที่กรุงเทพฯจะเจิ่งไปด้วยน้ำ ถ้ายังไม่หาทางปลูกพรรณไม้โกงกางเป็นป่าชายเลน แถบปากอ่าวให้หนาแน่นและจริงจังมากกว่านี้

ออกไปทำงานภาคสนามแบบอาจารย์จ๋อน นั้น Spiced with Life ได้ทุกวัน

กลับมาสู่โลกของคนธรรมดา ไม่ใช่โลกของนักวิทยาศาสตร์ เพียงเช้าของวันทำงาน ที่ทุกคนใส่เสื้อสีชมพูมาโดยไม่ได้นัดหมาย โดยไม่ใช่เช้าวันอังคาร น้องคมภ์ นักเรียนทุนรัฐบาลออสเตรเลีย ที่กำลังจะย้ายไปทำงานสายตลาดการเงิน ผูกไทด์สีชมพูสดเดินเข้ามาในสำนักงาน รู้สึกสะดุดตากับสีชมพู บอกมาถ่ายรูปเก็บไว้ดูกันดีกว่า

เพียงสนุกง่ายๆแบบนี้ ก่อนทำงาน

Spiced with Life ได้อีกแบบหนึ่งสบายๆเชียวละ

....................................................

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่