"เรื่องของความฟุ้งซ่าน"

ไม่รู้ว่าใครที่บัญญัติศัพท์คำว่า ฟุ้งซ่าน น่าขอบใจเสียจริง เพราะฟุ้งซ่าน ฟังดูดีกว่า ทั้งๆที่อาการและความคิดใกล้เคียงกับคำว่าบ้า ประหนึ่งพี่น้องท้องเดียวกัน

เมื่อพี่น้องเรียน ดร.ชัยอนันต์ สมุทวาณิช ว่าเราสองคนจะทำนิตยสารรักบี้ โดยขอใช้ห้องทำงานที่เป็นห้องว่างที่สมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธ หนึ่งห้องเป็นห้องทำงาน ดร.ชัยอนันต์ สมุทวาณิช บอกว่า ท่าจะฟุ้งซ่านและท่านพยายามอย่างมากที่จะเปลี่ยนใจ โดยบอกว่าให้ฉันไปทำหนังสือเฉพาะกิจที่โรงเรียนวชิราวุธที่ท่านมีไอเดียจะทำอยู่แล้วแทน พี่น้องรีบบอกท่านผู้บังคับการโรงเรียนว่า มันไม่สนุก ไม่มันคะท่าน เมื่อไม่ยอม และพร้อมจะบ้าต่อจนถึงที่สุด ดร.ชัยอนันต์ คงอ่อนใจ คงนึกในใจว่า นังพวกนี้ดื้อจริงๆ เลยตัดใจบอก ถ้าอยากทำมาก เอาไปเลยห้องที่ต้องการ ไม่คิดค่าเช่า ทำออกมาให้ดูเล่มหนึ่งก่อนนะ ว่าจะรอดหรือไม่รอด พอได้ไฟเขียวเรื่องห้อง ปรึกษาพี่เก๊ะ เอกชัย ไหลมา สถาปนิกใหญ่ ให้ช่วยไปดูห้องหน่อย ว่าจะปรับเป็นที่ทำงานเล็กๆได้อย่างไร พี่เก๊ะ ทำท่าเหมือนไม่เห็นด้วยเมื่อฟังว่าจะทำอะไรกัน แต่ไม่กล้าบอก พี่เก๊ะ ไม่เคยขัดใจสาวๆอยู่แล้ว อยากทำ จะทำให้ ให้ไปคุยรายละเอียดของห้องที่สำนักงาน ให้เป็นธุรกิจหน่อย พี่น้องและฉัน ฝ่ารถติดย่านสุขุมวิท หลังเลิกงานเพื่อไปตามนัด ถึง Ardec ที่ตอนนี้รับออกแบบเฉพาะโครงการยักษ์ใหญ่ ตั้งแต่การบินไทย การท่า กระทรวงวิทยาศาสตร์ แต่มาวันนี้ต้องมานั่งเสียเวลาคุย เรื่องการออกแบบห้องทำงานขนาด3+4เมตร ทั้งพี่เก๊ะและพี่โป๊ป ตรีภพ จันทรประภา ซักว่าต้องการห้องแบบไหน เรารีบบอก ห้องที่มีโต๊ะประชุมเป็นโต๊ะทำงาน ใม่มีโต๊ะเดี่ยว มีเคาน์เตอร์แบบ Star Buck ริมห้องเผื่อไว้นั่งทำงานกับNote Book มีมุมกาแฟเล็กๆไว้รับแขก มีตู้เก็บเอกสารและหนังสือมากๆไว้เก็บหนังสือหนังสือที่พิมพ์เสร็จแล้ว รอจัดส่ง พอบอกความต้องการเสร็จ พี่โป๊ป ถามมีงบประมาณเท่าไร ฉันรีบบอกว่า สองหมื่นถ้วน พี่โป๊ป ฟังคงนึกในใจว่า จะทำห้องในโรงเตี๋ยมหรือไงวะ ได้แต่อึ้งไปสักครู่ แล้วบอกว่า เออ แล้วจะจัดการให้ เราสองคนเลยรีบเปลี่ยนเรื่อง เล่าเรื่อง หนังสือ เรื่องอื่นๆอีกมากมายเพื่อคลายความตึงเครียดของราคาตกแต่งห้องทำงาน ไปหาเรื่องสนุกเรื่องการทำหนังสือ ในที่สุดได้ไอเดียมากมายจากพี่โป๊ป ที่บอกว่า มีคนอยากเขียนเรื่องเยอะ ไอ้พวกนี้เขียนเรื่องไม่ต้องจ่ายค่าเรื่องหรอก ขอให้ได้ลงเถอะ ลงแล้วยังซื้อแจกคนรู้จักอีกนะ ฟังแล้วรู้ว่าพี่เขาตลกแบบให้กำลังใจ และที่ให้กำลังใจที่ดีที่สุดคือบอกเราก่อนลากลับว่า อย่างน้อยสำนักงานArdec จะมีคนบอกรับเป็นสมาชิกไม่ตำ่กว่าสิบคน เจออะไรดีๆแบบนี้ ทำให้พี่น้องและฉันต้องสานต่อความฟุ้งซ่านต่อไป ได้อีก

กูลพร ริ้วทอง เพื่อนสมัยเรียน เมื่อสามีย้ายไปเป็นผู้กำกับที่สมุทรสงคราม เห็นธรรมชาติที่งดงามของลำน้ำแม่กลอง ป่าชายเลนและหิ่งห้อยยามค่ำคืน เธอระงับความฟุ้งซ่านไม่อยู่ เห็นเรือผุๆจอดไว้รีบซื้อมาต่อใหม่เพื่อทำธุรกิจท่องเที่ยวในลำน้ำแม่กลอง ที่ชาวบ้านเห็นได้แต่ส่วยหน้าเพราะที่เมืองนี้ เขาลงทุนเรื่องเรือเพื่อการประมงไม่ใช่การท่องเที่ยว ร้ายได้จากการประมงในลุ่มน้ำแม่กลองถือเป็นเส้นเลือดใหญ่ ชาวบ้านส่วนมากชาวประมง สร้างบ้านเรือนอยู่ในบริเวณที่ราบน้ำขึ้นถึงป่าชายเลน การพัฒนาพื้นที่เกือบทั้งหมดเป็นการทำนากุ้งและเลี้ยงปลา การต่อเรือราคาเป็นล้าน เหมือนสิ่งไร้เหตุผล ไม่คุ้มทุน เมื่อเรือชื่อ พรวาริน ของเธอ พร้อมจะดำเนินธุรกิจท่องเที่ยว เต็มรูปแบบ เธอบอกให้ไปร่วมรายการพิสูจน์ว่าความฟุ้งซ่านของเธอ ประสบผลอะไรบ้าง

ป่าชายเลนในบริเวณแม่กลองยังสะอาดและคงไว้ซึ่งธรรมชาติอันงดงาม วิถีชาวบ้านที่อยู่กันอย่างเรียบง่าย เป็นเสน่ห์ที่ดึงดูด กลุ่มนักท่องเที่ยวที่ใช้ชีวิตอยู่กับแสงสีกรุงเทพฯ มาเจอแบบนี้เหมือนได้ย้อนยุคไปชมหนังเก่าๆ ดูแล้วสบายตาสบายใจ ไม่ฉูดฉาดบาดตาเหมือนหนังสมัยใหม่ที่ตัดต่อรวดเร็ว กระโดดไปมา

จุดขายของธุรกิจนั่งเรือชมวิถีชีวิตของชุมชนคนแม่กลอง ก่อนจะจบยามค่ำคืนที่ไปตามดูแสงหิ่งห้อยที่บินว่อนรอบต้นลำพูนแล้ว การได้แวะทานอาหารค่ำที่ตลาดน้ำยามเย็นที่อำเภออัมพวา เป็นสิ่งที่ทำให้รู้เลยว่าฝรั่งที่มาเมืองไทยรู้สึกอย่างไรกับค่าครองชีพเมืองไทย ของทุกอย่างที่ตลาดน้ำแห่งนี้ราคา10บาท ไม่ว่าจะเป็นของคาวหรือหวาน กำเงินห้าสิบบาท ใช้ไม่หมดสักที กินแล้วกินอีก กินจนเหนื่อย ยังมีเงินทอนเหลือ กินแล้วกินอีก ด้วยความเสียดายของดีราคาถูก จนรู้สึกว่าพรุ่งนี้คงจะถึงจุดอวสานของเรือนร่างอวบอั๋นที่จะแปลงกายเป็นอ้วนท้วนสมบูรณ์กลมกลิ้งจริงๆ

บางอย่างอาจเริ่มต้นที่ความฟุ้งซ่าน อาจโชคดี ไม่จบลงที่กลายเป็นความบ้า อาจกลายพันธุ์เป็นความสมบูรณ์แบบ

ความลงตัวที่พอดิบพอดี ที่ต้องใช้ความฟุ้งซ่านเป็นเครื่องนำทาง อาจเกิดขึ้นได้ จริงไหมจ๊ะ

....................................................

ถ้าเข้ามาชมบ้านดอกไม้แล้ว ลงนามใน สมุดเยี่ยม ติดต่อ ฝากความเห็น กลับมาบ้างนะคะ

ต้องการอ่านบทความสัปดาห์ที่ผ่านมาโปรดคลิกที่นี่